PUTTEN - "Vrijspraak betekent nog geen onschuld", oordeelt een Puttenaar niet bepaald mild, vlak nadat uit het vonnis van het gerechtshof in Leeuwarden blijkt dat Wilco Viets (31) en Herman du Bois (41) tóch onschuldig zijn aan de verkrachting van en moord op stewardess Christel Ambrosius (23). Maar liefst acht jaar heeft het tweetal een hoofdrol gespeeld in de zogenoemde 'Puttense moordzaak'. Ongewild en onterecht, zo is nu komen vast te staan: beide mannen zaten ruim zes jaar 'voor niks' achter slot en grendel.

Toch zijn er ook positieve buurtgeluiden met betrekking tot het vonnis te horen in de Veluwse gemeenschap, waar de vrijspraak is ingeslagen als een bom. Zo zegt een moeder, aan de wandel met haar 4-jarig kind: "Mijn man en ik hebben altijd al gedacht dat die twee op valse gronden zijn vastgezet; van meet af was de bewijslast flinterdun. Nou, van mij mogen die kerels miljoenen euro's bij wijze van genoegdoening krijgen."

Vanaf de overkant van de straat roept een jongen: "Hou je kop! Ze hebben het wel degelijk gedaan. Ze hebben in eerste instantie zelf schuld bekend." De jonge moeder schudt haar hoofd. "Weet je wel hoe mensen zich gedragen als ze van de buitenwereld worden geïsoleerd en door rechercheurs continu met vreemde beschuldigingen om de oren worden geslagen? Dan ga je op den duur dingen zeggen die je helemaal niet meent."

In het doodlopende straatje waar Wilco en Evelien Viets wonen is het in elk geval groot feest. Daar wordt namelijk niet alleen de lang verwachte vrijspraak gevierd, maar ook de geboorte van Viets' eerste boreling: dochter Sanne.

De kersverse vader, vanwege de bevalling niet aanwezig bij de voor hem zo spannende uitspraak: ,,Om tien over vijf is ons meisje geboren, nadat ik de hele nacht op was geweest. Toen Herman tegen twaalven belde, heb ik uiteraard wel eventjes van vreugde gehuild. Joh, ik was al in de wolken vanwege die kleine, onze eerste. En als je dan zulk goed nieuws er overheen krijgt, dan is dat echt fantastisch."

Over het indienen van een eventuele schadeclaim heeft hij volgens eigen zeggen "nog geen seconde" nagedacht. ,,Daarmee houd ik me ook helemaal niet bezig. Eigenlijk zit ik momenteel met mijn hoofd bij de baby. Dus als je het niet erg vindt, ga ik nu weer naar boven, terug naar mijn vrouw en kind."

De kraamverzorgster heeft het maar druk met het smeren van beschuit met muisjes en ook met het ontvangen van diverse cameraploegen. Resoluut laat ze een stel fotografen weten de kersverse papa níet achterna te sluipen: ,,Nee, u blijft beneden. Moeder en kind moeten nu rusten.''

Een bloemist, werkzaam bij een plaatselijke supermarkt: ,,Wat een geweldig nieuws is het toch. Ik vind het echt héél erg fijn voor die jongens. Zes jaar lang hebben ze onschuldig opgesloten gezeten. De oudste heeft toch een groot deel van de opvoeding van z'n kinderen moeten missen."

Dat Viets en Du Bois eerst hebben bekend en daarna hun bekentenis weer hebben ingetrokken is voor hem geen raadsel. "Ik kan het me wel voorstellen. Zelf kom ik uit Kootwijkerbroek, waar ten tijde van de mkz-crisis ook nogal wat mensen zijn gehoord over de rellen. Ik weet dus hoe justitie mensen onder druk kan zetten. Als je zo wordt gedwongen, denk je op een gegeven moment, om van het gezeur af te zijn, 'ik beken maar'."

Een fietsend echtpaar dat even voor de buurtsuper neerstrijkt om uit te rusten: "De hamvraag is nu: wie heeft de moord dan wèl gepleegd? Immers, als die zwagers onschuldig zijn, loopt de dader nog vrij rond. Ontstellend voor de nabestaanden; voor hen begint de hele zaak van voren af aan."

,,Daar zeg je wat", reageert een oudere dame. "Zij hadden natuurlijk nooit verwacht dat Herman en Wilco zouden worden vrijgesproken." Een jonge vrouw, die haar tassen inpakt valt bij: "Ik ook niet. Want als je het hele verhaal kent, klopt er een aantal dingen niet. Eerst zeggen die twee dat ze wèl bij dat meisje zijn geweest, later ontkennen ze dat weer. Het is en blijft een heel vreemde affaire..."

zoek naar gerelateerde artikelen

do 25 april 2002