door Fred Soeteman LEEUWARDEN - Ondanks hun bekentenissen vol gruwelijke details zijn de Puttense zwagers Herman du Bois (41) en Wilco Viets (31) ten onrechte veroordeeld als verkrachters en moordenaars van de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius.

|
(Foto: De Telgraaf)
|
Beide mannen, die in 1995 in hoger beroep werden gestraft met tien jaar cel, hebben zeven jaar vastgezeten, maar de werkelijke dader loopt nog vrij rond. Deze boodschap klinkt door in de vrijspraak waartoe het gerechtshof in Leeuwarden gisteren concludeerde in een herzieningsprocedure die door de Hoge Raad was bevolen.
Gegronde twijfel. Onwaarschijnlijk. Niet aannemelijk. Zo verwoordde president mr. W.H. Vellinga gisteren de slotconclusies van het hof ten aanzien van het daderschap. Die slotsom was het resultaat van een indrukwekkende, bijna chirurgisch precieze ontleding van de zwakke plekken in de bewijsconstructie. Daarmee zijn collega-rechters in Arnhem en Zutphen pijnlijk op de vingers getikt.
"Dit is gerechtigheid!" was de eerste reactie van Herman du Bois na de uitspraak die in de rechtszaal met applaus werd begroet, vlak voordat hij zijn vrouw Anja in de armen viel. "Dit is de rehabilitatie waar we al die jaren voor hebben geknokt."
"Oooh, móói!" snikte zijn vrouw vol emotie met een rode roos in haar hand, in dankbare omhelzing met misdaadverslaggever Peter R. de Vries, die de Puttense moordzaak tientallen uitzendingen lang op de agenda heeft gehouden.
Zwager Wilco Viets was er gisteren niet bij. Zijn vrouw Evelien was 's nachts van een dochter bevallen. Familieleden van slachtoffer Christel verwijderden zich vrij snel uit het gewoel.
"Voor de nabestaanden zal het een enorme klap zijn", erkende dr. mr. Geert Jan Knoops, de raadsman van de zwagers. "Voor hen hoop ik dat justitie een nieuw onderzoek start om de echte dader te achterhalen. Dat is op dit moment zelfs belangrijker dan de schadevergoeding die voor de heren Du Bois en Viets zal worden gevraagd." Eerder heeft hij laten doorschemeren dat het om vele tonnen kan gaan.
Het hof heeft vastgesteld dat, los van de bekentenissen van Viets en Du Bois, feitelijk geen enkel spoor in hun richting heeft gewezen. Aannemelijk is in elk geval dat de zwagers, die lang geïsoleerd hebben gezeten, gedesoriënteerd zijn geraakt. Daarbij werden zij geconfronteerd met feiten die als vaststaand werden gepresenteerd, maar het niet waren. Na de arrestaties heeft de recherche zich alleen nog gericht op het onderbouwen van de verdenking.
Justitie studeert op de mogelijkheden voor een nieuwe gang naar de Hoge Raad.