EINDHOVEN - "PSV moet zeker kampioen worden, hè?! Feyenoord-doelman Edwin Zoetebier was ziedend op scheidsrechter Jan Wegereef, die zijn bijnaam als regelneef weer alle eer aandeed. Furieus was de UEFA-Cupfinalist, echt in alle staten. "Je begrijpt", vertelde Bert van Marwijk bij het passeren van Wegereef, "dat ik jou geen hand geef." Zijn assistent Mario Been was een half uur na de wedstrijd nog niet tot bedaren te brengen en 'hengstte' met zijn vuist op de kleedkamerdeur, waar de omstreden arbiter lang moest nablijven om aan de woedende Feyenoorders te ontsnappen. "Ga maar lekker douchen, ik hoop dat je koud water hebt", spuwde Been zijn gal in de catacomben.

Het was geen komedie, maar bittere ernst. Feyenoord begreep na het geweldige cadeau dat Wegereef aan PSV schonk, dat het zo goed als uitgeschakeld is voor het landskampioenschap. En dat is vooral een bittere pil voor Pierre van Hooijdonk. Hij was van de zomer naar Rotterdam gekomen met één ding in zijn hoofd: op 5 mei op de Coolsingel staan met de schaal der schalen. In een paar seconden tijd stortte voor de grote smaakmaker in het UEFA-Cuptoernooi de wereld in, want de kans op de titel is na gistermiddag tot vrijwel nul gereduceerd.

"En ik had nog zo mijn zinnen gezet op de titel", sprak Big Pete met verstikte stem. "We wilden voor onze eigen kansen spelen. Maar het was deze scheidsrechter, die vorige week aan een speler een gele kaart gaf toen deze zich in het strafschopgebied liet vallen. Het is erg sneu. Blijkbaar krijgen wij nooit een strafschop en andere ploegen wel. Nu hadden we weer een scheidsrechter die de wedstrijd niet aan kon, net als tegen Ajax. En zo'n man gaat nog naar het WK ook. Die haalt niet eens het einde van Paraguay-Japan."

Gelukkig heeft Feyenoord nog de finale op 8 mei tegen Borussia Dortmund in de achterzak om na 28 jaar weer de UEFA Cup te winnen. In de eigen Kuip kan het eigenlijk de dag voor Hemelvaart niet misgaan. Maar oh wee, als de Rotterdammers straks met lege handen staan. Want met nog vier duels te gaan komt ook de derde plaats, die goed is voor het spelen van voorrondewedstrijden om de Champions League, in gevaar.

Amper 64 uur na de zinderende halve finale tegen Inter waren de helden van de Kuip toch met volle bepakking naar Brabant afgereisd. Van Marwijk kon bijna zijn sterkste elftal opstellen. "Maar sprak Kees van Wonderen naderhand realistische taal, "om te winnen moet je goed op je benen staan en niet alleen op donderdag. Een aantal spelers bij ons was niet in goeden doen. Echter, bij die strafschop was niet veel aan de hand.

Of de titel door ons verspeeld is? Op papier zouden we het misschien nog kunnen worden. In de laatste wedstrijden moeten we gewoon alles blijven geven."

"Eerst krijg je tegen Ajax dat geval met Machlas en nu dit weer er overheen," somberde Zoetebier. "Je kan dan voetballen tot je een ons weegt, maar een strafschop krijgen? Wij? Nog zoiets: Nikiforov mag gewoon blijven staan, toen hij Tomasson op volle snelheid onderuit trok. Nee, opgeven doen we niet. Pas na de laatste wedstrijd zullen we ons helemaal gaan concentreren op de UEFA-Cupfinale."

"We moeten gewoon proberen om nu tweede of derde te worden", meende Van Hooijdonk, die lichtgewicht Wegereef wel kon villen. "Twee keer spelen we tegen PSV in het UEFA-Cuptoernooi en twee keer krijgen we een scheidsrechter die zo'n wedstrijd fantastisch leidt. En nu hadden we er net als tegen Ajax weer één die de wedstrijd niet aanvoelde. Hij had rood moeten trekken voor Nikiforov. Maar ach, dacht-ie zeker, dat zal ik in het begin van de wedstrijd maar niet doen."

En terwijl Mark van Bommel eerlijk toegaf dat het beslist geen penalty was, was ook Patrick Paauwe de mening toegedaan, dat Wegereef het aan het verkeerde eind had. "Ik was me van geen kwaad bewust. Eigenlijk heb ik niet eens een fluitje gehoord, daarom was ik zo verbaasd dat de scheidsrechter een strafschop toekende. Hoe zuur die ook was, aan de andere kant heb je daarvoor al twee dotten van kansen gehad. Als je die niet maakt, heb je het ook niet goed gedaan."

En Wegereef zelf? Die weigerde elk commentaar. En dat is nou de man die tien jaar geleden zijn zwarte pak aan de wilgen wilde hangen, omdat hij te weinig geld voor het fluiten van een wedstrijd kreeg. Maar dezelfde man, die gistermiddag min of meer de titelstrijd besliste, klopte vervolgens wel als eerste op de deur van de scheidsrechterscommissie toen dit college de wedstrijdgage verhoogde tot 2000 gulden.

Over regelneef gesproken...

zoek naar gerelateerde artikelen

ma 15 april 2002