AMSTERDAM - BankGiroLoterij is baas in eigen land. Rudie Kemna boekte zaterdag in de Ronde van Drenthe, na de Hel van het Mergelland en de Ronde van Noord-Holland, de derde aansprekende zege in successie voor de ploeg van manager Arend Scheppink. Niet, zoals gewoonlijk, in de sprint, maar ditmaal solo. Daarmee bekroonde hij de suprematie van Nederlands tweede wielerformatie.

Rudie Kemna (Foto: Foto: Joep van der Pal / Cor Vos)

Omdat de kleine Hel van het Noorden in hetzelfde weekeinde werd verreden als de èchte helletocht, Parijs-Roubaix, ontbraken de aansprekende namen op het appèl in de Mauritshal in Hoogeveen. In potentie is de Ronde van Drenthe na de Amstel Gold Race de meest prestigieuze wedstrijd van het land. Om verder te klimmen op de UCI-ladder zal de organisatie echter op zoek moeten naar een datum met minder concurrentie.

De finale van de jubileumeditie - de 40e uitgave vond vorig jaar geen doorgang wegens de mkz-crisis - werd ingeluid door een solovlucht van Bart Voskamp. Snel daarna, vlak voor de eerste doorkomst in Hoogeveen, vormde zich de definitieve kopgroep van vijf renners: Mark Vlijm, Andy De Smet, Rudie Kemna, Rik Reinerink en Jacob Nielsen.

In de slotfase van de 204 kilometer lange keienwedstrijd ontsnapte Kemna verrassend uit een kopgroep van vijf renners. "Ik had gelijk een gaatje en dacht: doorrammen. We wilden deze wedstrijd heel graag winnen, maar het moet natuurlijk nog wel gebeuren. Omdat Rik Reienrink namens onze ploeg het werk deed, heb ik me vijftien kilometer kunnen sparen. Vlijm en De Smet zijn snelle jongens, dus ik besloot de sprint niet af te wachten. Wegrijden is wel zo zeker."

Volgens Kemna was de Drentse hellekoers verschrikkelijk zwaar. "Ik ben helemaal naar de knoppen. Steeds ging het op de kant, met de VAM-berg moet je verschillende keren een helling van zeventien procent over en dan heb je nog ruim dertig kilometer kasseien. Dat is dus de Ronde van Drenthe."

Het verbaasde de Deurninger niet dat zijn ploeg kon domineren. Buitenlandse ploegen uit dezelfde categorie zijn volgens hem niet gemotiveerd om in Nederland uit te blinken. "Dat speelt hier een doorslaggevende rol. Nederlandse koersen zijn rotkoersen: steeds remmen, heel zenuwachtig. Buitenlanders staan hier al met een grote sik aan de start. Andersom zie je dat ook: in België komen de Belgische ploegen weer beter voor de dag dan wij."

De vrouwenkoers werd gewonnen door Leontien Zijlaard-Van Moorsel. De renster van Farm Frites-Hartol maakte met Mirjam Melchers, Tanja Hennes, Lyne Bessette, en Chantal Beltman deel uit van een kopgroep van vijf rensters. In de sprint versloeg de Olympisch kampioene Chantal Beltman met een wiellengte.

zoek naar gerelateerde artikelen

ma 15 april 2002