EINDHOVEN - "Bizar, maar waar." In drie woorden vatte André Ooijer de vermakelijke stoelendans in de eredivisie samen. Het geldt eigenlijk voor PSV, voor Ajax en ook voor Feyenoord. Zwartkijkers laken zuchtend het gebrekkige niveau anno 2002; anderen loven juist de spanning die deze slotfase teweeg heeft gebracht. Bij voortduring moeten meningen en feiten worden bijgesteld. Wie PSV vorige week heeft afgeschreven, houdt zich vandaag even gedeisd. Het rechtstreekse duel om de derde plaats werd gisteren door de regerend kampioen glansrijk gewonnen (4-1), terwijl Ajax en Feyenoord punten verspeelden. "Ik ga geen gekke dingen roepen, want PSV zit nog steeds in de wachtkamer. Maar al met al was dit best een goed weekeinde", zei trainer Erik Gerets en er klonk weer een vleugje hoop door in zijn stem.

Een week eerder concludeerde Gerets nog dat PSV was afgehaakt in de titelrace. Ooijer, en talloze spelers met hem, spraken dezelfde taal. "Ik had ook sterk het idee dat het echt voorbij was; dat Ajax en Feyenoord geen punten meer zouden verliezen. Ik vind dat Ajax nog steeds de beste papieren heeft. Ons wacht een pittig programma. Maar inderdaad, puur cijfermatig gezien zitten we er weer helemaal bij", trok Ooijer zijn bewering in.

Het was ook allemaal zo verbazingwekkend eenvoudig gegaan. In Eindhoven stond plaats drie op het spel; een plaats die de bezetter straks doet belanden in de kruipruimte onder de Champions League. Een mooi moment voor Heerenveen derhalve om af te rekenen met het hatelijke beeld van een ploeg die kampioen is in thuiswedstrijden maar een degradant op vreemde bodem. Opnieuw werd dit stempel echter steviger in het gras gedrukt. "Steeds als we alle zeilen moeten bijzetten, laten we het afweten", reageerde Foppe de Haan bitter.

Volgens de Friese coach werd het lage niveau van zijn spelers mede bepaald door het hoge niveau van de tegenstander. Daarmee bedekte hij ook het falende strijdplan met een - zeker tegen PSV - wel erg offensief denkend middenveld. Omdat Gerets het ditmaal wel aandurfde om de energieke alleskunner Ooijer weg te halen uit het hart van de verdediging om hem naast Mark van Bommel te posteren, gaf het leidende PSV-duo de regie nimmer uit handen.

Daniel Jensen en Stefan Selakovic werden compleet overlopen (én later ook gewisseld) waarbij het opviel dat spelmaker Van Bommel juist tamelijk ingetogen speelde en Ooijer de man kon worden die naar hartelust en met veel vernuft de spitsen bediende. "Heerenveen heeft soms een verdomd goede driehoek op het middenveld, maar we hebben ze niet laten voetballen. De combinatie Van Bommel/Ooijer werkte zeer goed", zei Gerets.

Heerenveen miste bovendien een defensie die, zonder Tieme Klompe en Johan Hansma, zekerheid bood. Dat was verrassend, omdat Hans Vonk als minst gepasseerde (19) doelman aan de wedstrijd begon. Met name Arjan Ebbinge liep dolend rond en had geen vat op Mateja Kezman, die weer eens samen met Arnold Bruggink de voorhoede vormde. Jan Vennegoor of Hesselink begon op de bank. Voorheen zou dat een reden zijn geweest om vragen te stellen; gisteren hoorde je daar niemand over, simpelweg omdat Kezman en Bruggink prima functioneerden (tot Bruggink met een knieblessure uitviel) en Gerets een goede afweging had gemaakt gezien de statische achterhoede van Heerenveen.

Kezman zocht eerst in het duel met Arek Radomski de strafschop op die door Kevin Hofland werd benut en bood Adil Ramzi na 25 monotone minuten de tweede treffer aan. Ramzi kreeg een nieuwe kans vanwege de blessures van Wilfred Bouma (lies) en Georgi Gakhokidze (kuit). Hij speelde vooral een prima eerste helft - met veel vertrouwen - en lijkt inmiddels te beseffen dat het twee voor twaalf is.

De Marokkaan had overigens zeker een tweede strafschop voor zijn team verdiend. Scheidsrechter Jack van Hulten marchandeerde opzichtig door kort na de eerste buiteling van Kezman nu niet nog een keer naar de stip te willen wijzen. Een idiote beslissing, aangezien Ramzi bijna zijn nek brak na de koprol. Als dat een schwalbe zou zijn, was het een hele knappe.

Het is al vaker gezegd. Wanneer PSV aangedreven wordt door agressie en soepel positiespel, is er geen betere ploeg in Nederland. Het is geen toeval dat beide aspecten onlangs in de gevechten met Feyenoord ontbraken. Althans, in de beginfase van de eerste en tweede helft. Hoe winstgevend en bepalend het kan zijn, bleek tegen Heerenveen. De eerste storm, resulterend in een veilige voorsprong (2-0) halverwege. Gevolgd door een windhoos direct na de rust, veroorzaakt door de man die bijkans sneller loopt dan zijn schaduw. Op majestueuze wijze zorgde Dennis Rommedahl voor 3-0 en 4-0, in de 48e en 52e minuut. Weer stond Ooijer, die de twee begrippen 'vorm' en 'gever' knap aan elkaar wist te koppelen, aan de basis en ook Kasper Bögelund liet zich niet onbetuigd. De rechtsback was één van de weinige spelers die wel tot het eind zeer gedreven en balvast bleef. Hij liet Romano Denneboom slechts figureren, zoals het toch al opvallend is dat de meeste tegenstanders van Bögelund voortijdig naar de kant gehaald worden.

"Normaal gesproken krijgen spelers vleugels. Een ploeg die zo snel op 4-0 komt, wil er ook tien maken", dacht Gerets, maar de wens was ditmaal niet de vader. Het duel viel stil, angstig stil zelfs en Heerenveen mocht de eer redden via invaller Jesper Hakansson. Gerets: "Die nonchalance betreur ik. Je speelt ten slotte nog voor het publiek en het doelsaldo." Collega De Haan deed er niet moeilijk over dat zijn spelers als kanonnenvoer over de tong gingen. "We hebben gewoon geen schijn van kans gehad."

Wat dat betreft is Heerenveen, nu de grote drie elkaar weer hebben gevonden, een illusie armer. Hoewel... Op dit moment is in de eredivisie de kloof tussen conclusie en illusie marginaal.

PSV - SC Heerenveen 4-1 (2-0). 13. Hofland 1-0 (strafschop), 26. Ramzi 2-0, 48. Rommedahl 3-0, 52. Rommedahl 4-0, 77. Hakansson 4-1. Scheidsrechter: Van Hulten. Toeschouwers: 33.000. Gele kaart: Faber (PSV), De Nooijer, Ebbinge (SC Heerenveen).

zoek naar gerelateerde artikelen

di 2 april 2002