LONDEN - Gerritjan Eggenkamp heeft met zijn ploeg van Oxford de 148e Boatrace gewonnen van Cambridge en daarmee historie geschreven. De euforie rond de ploeg was groot na jaren van nederlagen en frustraties. Eindelijk doorbrak Oxford de negatieve spiraal in een uiterst boeiend watergevecht op de Theems.

Gerritjan Eggenkamp (derde van links) roeit met zijn team naar de overwinning. (Foto: EPA)

Het was een wedstrijd die alles in zich had wat deze traditionele roeiwedstrijd van de Engelse studenten maar kan hebben. Een buitengewoon spannend gevecht met pas de beslissing vlak voor het eind, een heroïsch tegen een achterstand vechtend Oxford, en dan het drama dat Cambridge verliest omdat één van de roeiers al voor de finish totaal uitgeput is.

Oxford bleef tot het eind een perfecte eenheid en verdiende daarmee de zege.

Er was overal voorspeld dat deze 148e Boatrace een heel interessante zou worden omdat de ploegen volledig aan elkaar gewaagd waren, en dat werd het ook. Cambridge won de toss en koos verrassend de oever met de eerste binnenbocht, wat zelden gedaan wordt. "Het leek ons een beetje arrogant, alsof ze daar al voldoende afstand wilden nemen van ons", aldus Gerritjan Eggenkamp van de Oxford-boot. Maar het motief van de Cambridge-president was juist heel anders. Hij wilde graag na het lange gevecht in de laatste Theemsbocht na Barnes Bridge het voordeel hebben. En hij had gelijk. Oxford had een betere start en nam een halve bootlengte voorsprong. Cambridge, met gemiddeld 2,5 jaar oudere en meer ervaren roeiers aan boord, kwam terug en had in een lager tempo het grootste deel van de race de leiding. Maar de beslissing viel pas in de slotfase.

Cambridge had ook nog voorsprong toen na Barnes Bridge de laatste binnenbocht werd ingezet naar de finish. Het collectief van Oxford presteerde echter wat maar twee keer eerder en voor het laatst in 1952 in de geschiedenis van de Boatrace was voorgekomen (de Engelsen zijn heel kien op deze feiten): men ging Cambridge op de laatste kilometer in de buitenbocht voorbij. De oorzaak was duidelijk te zien. Roeier vier bij Cambridge, de Duitser Sebastian Mayer, was zo kapot dat hij alleen nog maar in het ritme kon meebewegen en nauwelijks gebruik makend van zijn rolbankje eigenlijk alleen maar nodeloos gewicht aan boord was. Oxford won in 16.54 met ruim een halve bootlengte voorsprong op Cambridge in 16.56.

"Het is jammer voor Mayer", aldus Gerritjan Eggenkamp na de race. "Wij hebben toch veel respect voor hem dat hij zich blijkbaar zo kapot geroeid heeft om ons voor te komen, dat hij op het einde niet meer mee kon doen. Hij heeft na afloop nog in de ambulance een half uur aan de zuurstof gelegen om bij te komen. Maar anderzijds heeft onze teamgeest uiteindelijk de doorslag gegeven. Wij wisten dat er een lange strijd mogelijk was met een beslissing in de laatste bocht. Wij hadden afgesproken dat we er altijd tot het laatst in zouden blijven geloven. En dat bleek uit te komen."

Dat Eggenkamp hiermee de eerste Nederlander was die de Boatrace meevoer (en won) is blijkbaar niet waar. In 1924 roeide nota bene ook al iemand uit zijn eigen geboorteplaats Heemstede mee in de winnende Cambridge-boot, Pim Adrian. Maar dat weerhield Eggenkamp er niet van om volgens ook al zo'n Boatrace-traditie "zo dronken als nooit tevoren" te worden.

zoek naar gerelateerde artikelen

di 2 april 2002