AMSTERDAM - Slachters zijn de tarieven- en regeljungle van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en Vlees (RVV) meer dan zat. Navraag leert dat ook werknemers van de RVV door de bomen het bos niet meer zien: "Dan is het beter dat we iets zo doen, dan moet het toch weer op een andere manier." Slechts een aantal slachters durft naar buiten te treden; werknemers van de RVV willen alleen anoniem het woord doen. "Als de RVV weet dat je het er niet mee eens bent word je tegengewerkt, het is net maffia", klinkt het uit de monden van beide partijen.

Keurmeesters van de RVV in actie voor het oog van de camera's. (Foto: Roel Dijkstra)

Voor een slachter in Noord-Holland was de maat onlangs vol. Hij mocht een koe niet slachten omdat een van de adressen waar het dier had vertoefd niet bekend was. "Schiet 'r maar dood en biedt het dier maar aan ter destructie", kreeg hij van de RVV te horen. Hij deed dat niet en maakte gebruik van de regel om binnen 48 uur de levensloop van de koe alsnog te achterhalen. Dat lukte uiteindelijk, echter niet in 48 maar in 50 uur, omdat de papieren met de post kwamen in plaats van met de fax, aldus de slachter.

Hij weigerde nog steeds om het te doden gezonde dier wegens een administratieve fout en uit de handel te houden, de RVV hield voet bij stuk dat het dier niet voor consumptiedoeleinden mocht worden geslacht. De slachter besloot het dier te laten leven. Een paar dagen later kreeg hij een telefoontje van de RVV: hij mocht de koe alsnog slachten voor consumptiedoeleinden.

Louis Westgeest, voorzitter van de Vereniging van Kleine Artikel 10 Slachterijen (slachterijen die internationaal mogen werken) kent nog veel meer van dit soort verhalen. Hij vertelt bijvoorbeeld over twee vergelijkbare bedrijven waarvan de een veel strenger wordt gecontroleerd dan de ander. "En dat terwijl de slachterijen de controles zelf betalen."

Nu de prijzen voor het vlees de laatste jaren nauwelijks omhoog zijn gegaan terwijl de slachter aan steeds meer eisen moet voldoen, is elke cent er een. De hoogte van de keurlonen die de slachters moeten betalen aan de RVV is hen dan ook een flinke doorn in het oog. Westgeest: "Als ik een dag aan het slachten ben, ben ik meer kwijt aan het loon van twee medewerkers van de RVV dan aan het loon van de negen slachters die net zo lang in touw zijn." Op elke slachte-rij lopen minimaal een keurmeester en een keuringsdierenarts rond. Hoe meer dieren er worden geslacht, hoe meer mensen van de RVV aanwezig zijn.

Bovenop het uurtarief van de RVV'ers komt een toeslag die per dier verschillend is. "Zo moet voor een paard meer toeslag worden betaald dan voor een rund. Verder zijn er nog verschillende categorieën waarin de dieren kunnen vallen.

Hoe hoger de categorie, hoe hoger het keurloon", legt Westgeest uit. "Het is prima dat die regels er zijn, want het gaat om de veiligheid van de consument, maar het moet wel werkbaar blijven. Op deze manier wordt dat ons bijna onmogelijk gemaakt."

Medewerkers van de RVV weten over de vele regelgeving mee te praten: "De druk op de mensen is enorm groot: voorschriften veranderen snel, om te kijken of de voorschriften wel worden nageleefd wordt er controle op controle gehouden en de werkdruk is hoog", somt een keurmeester op. "Dat zorgt voor een dramatisch slechte sfeer."

De RVV'ers beseffen terdege dat de nieuwe voorschriften moeten worden uitgevoerd. "De veiligheid van de consument staat op de eerste plaats en daaraan mag nooit worden getornd", zo benadrukken ook zij. Maar al die controles op mensen en om te kijken of de regels goed worden uitgevoerd, zetten kwaad bloed: "Je merkt dat de angst er in is geslopen. Je kan om het minste of geringste worden geschorst. Daarbij komt nog dat de een de voorschriften zo interpreteert, de ander doet het weer op zijn manier. Als RVV'er weet je dus nooit waar je aan toe bent en dat geldt ook voor de slachter. Dat werkt ontzettend demotiverend."

De RVV onderkent dat er verschillende interpretaties van regels de ronde doen. "We proberen echter alles aan uniformiteit te doen. Dit door middel van opleiding en instructies", zo laat een woordvoerster weten. Over de grieven die bij de slachters leven wil de RVV niet reageren. "Daarvoor moet je bij het ministerie van Landbouw zijn."

Het ministerie van Landbouw weet van de onrust onder de slachters, maar doet negen van de tien verhalen af als "indianenverhalen". Dat de slachter uit Noord-Holland het rund alsnog mocht slachten voor consumptiedoeleinden heeft te maken met het feit dat het dier geen gevaar voor de volksgezondheid opleverde. "Maar die slachter heeft wel een flinke berisping gekregen van de RVV."

Wat voor berisping is bij het ministerie van Landbouw niet duidelijk. De slachter uit Noord-Holland weet ook van niets.

zoek naar gerelateerde artikelen

di 2 april 2002