'Tot ziens': tedere kijk op driehoeksrelatieVerliefdheid is zelden een prettig gevoel. Het komt meestal op een ongelegen moment en leidt heel vaak tot zeer onverstandige situaties. In de film 'Tot ziens' van regisseuse Heddy Honigmann is Johanna ter Steege het slachtoffer van de onwillige vlinders in haar buik. Ze komt op de ijsbaan waar ze haar rondjes schaatst een man tegen met wie ze naar huis fietst. Nog voor ze een woord met hem gewisseld heeft, liggen ze al te vrijen in het trapgat. De liefde slaat toe nog voordat de twee elkaar goed en wel kennen.
Hij is getrouwd en absoluut niet van plan zijn vrouw in de steek te laten voor haar. Het liefste zou hij ze allebei willen, zolang dat duurt. En graag zou hij zijn echtgenote ook willen verzwijgen dat hij vreemd gaat, zonder dat de verhouding daarmee in gevaar wordt gebracht. Een lafaard dus? Ja, en niet zo'n beetje ook. Hij is het eigenlijk niet waard dat de twee vrouwen zo veel om hem geven. 'Tot ziens' is een kleine film over de passies die zo'n driehoeksverhouding teweeg brengt. Er zijn geen grote heftige gebeurtenissen in de film, zoals in Amerikaanse evenknieën als 'Fatal Attraction' het geval is. Dramatisch sluimert de film een tikkeltje. Honigmann tekent eerder met het pastel van de realiteit, dan met de harde kleuren van het effect. Zo deed ze al in 'Hersenschimmen', alweer zeven jaar geleden. Het is klaarblijkelijk haar stijl. Op die manier is haar nieuwste productie een sympathieke en zelfs ontroerende film die niet een groot publiek in beroering zal brengen, maar de individuele toeschouwer zal raken op een lichtvoetige manier. Mooi geacteerd, mooi gefotografeerd, mooi geschreven. Niets op aan te merken, derhalve, of het moest zijn dat deze vlinder bijna te fragiel is om zomaar vogelvrij in de grote bioscoop los te laten. DvdH
Première 7 september 1995. |
