|
Ontroerend verhaal rond Richard Dreyfuss Geen droge ogen bij Hij zit aan zijn piano en hoort in zijn hoofd het orkest. Zo moet zijn grote symfonie ooit klinken. Als hij hem klaar heeft, zal hij Beethoven en Gershwin naar de kroon steken. Men zal hem op handen dragen en hij zal tot in de eeuwigheid onvergeten blijven. Jammer alleen, dat hij voorlopig ook een baantje zal moeten accepteren als muziekleraar op een middelbare school. Dat 'voorlopig' wordt uiteindelijk dertig jaar.
'Mr. Holland's Opus' schetst het leven van een muziekleraar tussen 1965 en 1995, de periode waarin Amerika een paar grote tragedies meemaakte. Tegen die achtergrond zien we ook de loopbaan van Holland. Hoe hij in eerste instantie zich door de schoolse uren heen verveelt, maar ook hoe hij later zijn pupillen en het lesgeven gaat waarderen. Hoe hij een meisje met een enorm gebrek aan zelfrespect en zelfvertrouwen weet te bewegen tot een heuse blues. Hoe hij een worstelaar omkneedt tot trommelaar en bij een niet gemotiveerde hippie enige passie weet los te weken voor klassieke muziek. Elke leerling heeft zijn eigen anekdote in dit rijgsnoer. De verschillende verhalen hebben alleen Richard Dreyfuss als gemeenschappelijke component. Het script krijgt daardoor iets fragmentarisch, de film zou moeiteloos twee uur langer of een half uur korter hebben kunnen duren, zonder dat de algemene strekking erdoor geschaad zou worden. Het is vooral de sentimentele kleur die alle verhaaltjes hebben en acteur Richard Dreyfuss zelf die 'Mr. Holland's Opus' tot een eenheid smeden. Een ontroerende eenheid, dat wel. Want je ogen droog houden bij deze film is een klus die slechts weinig toeschouwers zullen volbrengen. DvdH Foto: Olympia Dukakis met Richard Dreyfuss in "Mr. Holland s Opus ". Première 11 april 1996 |
