MIKE NICHOLS Mike Nichols (regisseur/producent) is een veelzijdige persoon in de amusementssector, die alom waardering kreeg voor zijn bijdrage op zowel toneel als in film. Gedurende zijn indrukwekkende carrière verdiende hij een Oscar, een Emmy, zeven Tony Awards en een Directors Guild Award. Nichols had reeds een reputatie gevestigd als een award-winnende Broadway toneel-regisseur, toen hij een veelbelovend filmdebuut maakte als regisseur van de filmversie van Edward Albee's "Who's Afraid of Virginia Woolf?" met Elizabeth Taylor, Richard Burton, Sandy Dennis en George Segal. Nichols verdiende zijn eerste Best Director Academy Award nominatie voor zijn werk aan de film, welke ook genomineerd was als Beste Film en die Oscars bracht voor Taylor en Dennis. Het volgende jaar won Nichols de Oscar voor zijn regie van de provocerende film "The Graduate", welke Dustin Hoffman gelijk op hoge roem zette en een Academy Award kreeg. "The Graduate" werd ook genomineerd als Beste Film en is bijna dertig jaar later een van de meest spraakmakende films van deze generatie. Nichols heeft sindsdien aardig wat Academy Award nominaties verzameld als Beste Regisseur voor zijn werk in de dramafilm "Silkwood", welke ook Meryl Streep en Cher een Oscar bracht; en de zoete komedie "Working Girl", dat vijf andere nominaties kreeg plus Beste Film, Actrice (Melanie Griffith) en Bijrol Actrice (Sigourney Weaver). Nichols stond ook aan het roer in zeer gevarieerde films als "Catch-22", "Carnal Knowledge", "They Day of the Dolpin", "The Fortune", "Heartburn", "Biloxi Blues", "Postcards From the Edge", "Regarding Henry" en "Wolf". Nichols begon zijn toneelregiedebuut in 1963 op Broadway in de Neil Simon komedie "Barefoot in the Park", met Robert Redford. Hij verdiende daarmee zijn eerste Tony Award en hij ging verder met het regisseuren van kritische en commerciële successen, inclusief de Neil Simon hits "The Odd Couple", "Plaza Suite" en "Prisoner of Second Avenue", die allemaal werden geëerd met Tony Awards. Hij regisseerde zowel de Tony-winnende "The Knack", "Luv" en "The Apple Tree", als "Streamers", die waardering kreeg als Beste Spel van de New York Drama Critics en de Pulitzer Prize-winnende "The Gin Game". In 1977 regisseerde hij de fantastische Broadway- musical "Annie", welke zeven Tony Awards won, waarna hij de voorbereiding begon van de nu klassieker "Tomorrow". Meer recent, regisseerde Nichols de Broadway-producties van Tom Stoppard's Tony-winnende "The Real Thing", David Rabe's "Hurlyburly", de komedie "Social Security", en Ariel Dorfman's "Death and the Maiden", met Glenn Close, Richard Dreyfuss en Gene Hackman. Hij deed ook nog Whoopi Goldberg's 1984 on-womanshow, wat haar voor het eerst nationale bekendheid bracht. Hij deed ook nog de Chicago- en New Yorkvoorstellingen van Jules Feiffer's "Elliot Loves", en de uitverkochte Lincoln Center hervertoning van Samuel Beckett's "Waiting for Godot", met Robin Williams en Steve Martin. Geboren in Berlijn, emigreerde Nichols met zijn familie naar New York in 1939 om aan het Nazi-regime te ontsnapen. Tijdens zijn studie aan de universiteit van Chicago, reisde hij naar New York om daar toneellessen te nemen met Lee Strasberg en verliet uiteindelijk de universiteit om een acteergezelschap op te zetten, genaamd the Compass Players. Het gezelschap ging al snel op in de Scond City, waar hij zich bevond in gezelschap van Elaine May, Alan Arkin, Shell Berman, Barbara Harris, Zohra Lampert en vele anderen. In 1957 lanceerden Nichols en May hun eigen legendarische komedieteam. Hun succesvolle partnerschap, met een jaar lang uitverkochte Broadwayvoorstellingen, duurde vier jaar tot zij besloten allebei een eigen carrière op te gaan bouwen. Toch hebben zij samen vele projecten gerealiseerd, zoals "The Birdcage", dat tevens hun eerste officiële samenwerking was op filmgebied. Bijgewerkt tot 16 september 1996