'La Cérémonie': het vakmanschap van Claude Chabrol

De laatste jaren zijn er al een aantal films gemaakt over twee vrouwen die samen een afschuwelijke moord plegen. 'Thelma & Louise' is daarvan het belangrijkste voorbeeld, maar 'Heavenly Creatures' en 'Sister, my sister' wedijveren om de plaats als goede tweede. Of gooit Claude Chabrol roet in het eten met 'La Cérémonie'? Ook hier gaat het over twee jongedames die zó aan het vechten zijn met hun emotionele wonden, dat ze tot niets anders kunnen komen dan geweld.

Jacqueline Bisset huurt op een kwade dag voor haar landhuis 'La belle Malouinière' een huishoudster. Sandrine Bonnaire (l) is een intelligente, zelfbewuste maar toch zeer gehoorzame 'meid'. Als de familie op vakantie is, ontstaat er een contact tussen haar en Isabelle Hupert die op het postkantoor werkt. Regisseur Chabrol suggereert tussen hen wel een lesbische aantrekkingskracht, maar tot iets seksueels komt het nooit.

Wel bekennen de vrouwen elkaar een moord. De een heeft haar dochter om zeep geholpen, de ander haar vader. Die afzonderlijk gepleegde daden smeden een band tussen de twee, vooral omdat ze allebei nogal verwonderd zijn over het feit dat de moorden ze niets hebben gedaan. Ze zijn er nogal cynisch over. Door de ontmoeting veranderen ze en zo wijzigt ook de houding van Sophie tegenover haar werkgever. Zo sterk zelfs, dat de huishoudster ontslagen wordt. En dat roept natuurlijk om wraak.

Chabrol is niet een regisseur die een moreel standpunt wenst te prediken. Hij gaat moeiteloos staan aan de kant van zijn protagonisten, ook al weet hij dat ze niet deugen en dat hun karakters vervormd zijn. Het is hùn verhaal en hij blijft bij ze. Dat maakt de film aangrijpend omdat je bijna begrip krijgt voor hun misdaden. De acteurs mijden daarin ook elk voor de hand liggend cliché en houden hun spel fris en sterk.

Met die aanpak wordt 'La Cérémonie' meer dan een verfilming van een fenomeen. Chabrol gunt de kijker een blik in de geest, daar waar geen normaal mens kan binnendringen en slechts de camera kan komen. Het is zijn vakmanschap die deze film zijn duistere schoonheid geeft.

DvdH.

Première 28 maart 1996