Oscar voor beste actrice Susan Sarandon Sterke rollen in 'Dead man walking' Elk mens heeft recht op een beetje warmte en respect, vindt non Susan Sarandon. Ze heeft een brief gekregen van de eenzame Sean Penn, die ergens in een dodencel wacht op executie. Hij is ter dood veroordeeld wegens een beestachtige moord op een jong paartje. Dat Penn dat misdrijf ontkent is voor Sarandon niet eens een punt van overweging. Zij opent haar hart voor elk schepsel van God. En dus gaat ze hem opzoeken, als hij daar om vraagt. Dat neemt niet iedereen haar in dank af. De ouders van de twee vermoorde mensen reageren vol onbegrip en woede op haar komst en op haar wens om ook hen te steunen in hun verdriet. Met haar grote, trouwe hondenogen laat Sarandon die afwijzing moedig over zich heenkomen. Ingetogen en met veel gevoel geeft ze gestalte aan de idealistische non, die verlegenheid en andere persoonlijke zwaktes overwint om een hoger doel te dienen. Tegenover haar laat Sean Penn zien dat de lof die gelauwerde collega's als Robert de Niro al jaren geleden (toen Penn grossierde in aangezette rollen) voor zijn talent hadden, wel degelijk ergens op gestoeld was. Penn is als acteur inmiddels volwassen geworden en weet zonder opsmuk zijn personage diepte en nuances te geven. Met zijn optreden staat of valt de film van regisseur Tim Robbins. Hij wil in zijn pleidooi tegen de doodstraf verschillende kanten van de zaak belichten. De moord heeft de levens van verschillende mensen verwoest, maar een dader ter dood brengen is ook een moord. Op papier lijkt een dodelijke injectie een humane straf. Maar als we de ter dood veroordeelde eenmaal hebben leren kennen als een mens, hoezeer afgedwaald ook, is de doodstraf een misdaad. Gesteund door zijn twee voortreffelijke hoofdrolspelers toont regisseur Tim Robbins zich aanvankelijk een uitstekend pleitbezorger voor zijn opvatting. Naar het einde toe raakt Robbins echter te zeer ontroerd door zijn idealistische verhaal (gebaseerd op ware gebeurtenissen) en verliest hij zich in sentiment en betekenisvol filmen. De laatste beelden treffen dan ook alleen de volgelingen van de EO in het hart. E.K. Foto: Susan Sarandon en Sean Penn, sterke rollen . Première 21 maart 1996