LISSABON - Zijn schichtige blik heeft weer plaats gemaakt voor een innemende glimlach. Richard Virenque heeft leren leven met zijn beschimpte imago, omdat hij zijn passie belangrijker vindt dan het oordeel van anderen. Afgelopen zondag in Parijs-Tours zegevierde de fel bekritiseerde Fransman na een imponerende monsterontsnapping. Hij noemde het geen revanche op de boze buitenwereld, maar bovenal een zege voor zijn moed en doorzettingsvermogen. De overwinning in Tours heeft een bevrijdende uitwerking gehad.

Richard Virenque zegt terug te zijn, clean en beschouwt zichzelf weer als kanshebber voor de regenboogtrui.

Na maanden van onderdrukking proeft Virenque weer de erkenning. De hartendief in hem is weer opgestaan. In het hectische Lissabon nam hij alle tijd om het lastige WK-parcours, waar de renners in totaal een hoogteverschil van 4000 meter moeten afleggen, te verkennen en stond hij relaxed de media te woord. "Ik ben meer dan tevreden", lispelde 'Ricardo' op een wijze zoals alleen Virenque kan lispelen. "Het lijkt op het traject in Sicilië, waar ik in 1994 als derde eindigde. Hier kan ik meespelen voor de zege."

De regenboog zou een beeldend geschenk zijn voor de man die hoopt dat hij de donkere wolken definitief uit zijn leven heeft verdreven. Als enige van de gedrogeerde Festina-formatie uit de Tour van 1998 weigerde hij het gebruik van verboden middelen als EPO en groeihormonen toe te geven. Totdat hij twee jaar later, vorig jaar eind oktober, tijdens het proces oog in oog met de rechter geen kant meer uit kon.

"Ik had de voorafgaande jaren de moed en het karakter niet om de waarheid te vertellen", blikte hij gisteren nogmaals terug. "Ik ging me na die Tour steeds koppiger gedragen. Mijn uitgangspunt was dat degenen die zouden praten, gestraft zouden worden en dat degenen die zwegen met rust werden gelaten. Mijn advocaten prezen dat standpunt. Tot het proces in Lille. Daar besefte ik dat het anders was. Als ik zweeg, zou ik veroordeeld kunnen worden voor dingen die ik niet had gedaan. Dat zou het einde van mijn loopbaan zijn geweest. Ik kon eigenlijk niet anders meer dan de waarheid te spreken."

Het logische gevolg was dat hij tot medio augustus werd geschorst. Erger was echter dat hij daarna als de grootste bedrieger en verrader van het peloton te boek staat. "De eerste vier maanden na het proces was ik ontgoocheld, helemaal down. Ik had geen zin meer om te fietsen en kwam tien kilogram aan. Totdat Laurent Jalabert na zijn val van de trap aan zijn revalidatie begon. Iedere dag kwam hij me halen om te trainen. Toen hij hersteld was, stond ik er weer moederziel alleen voor. Ik had niet het vooruitzicht dat een ploeg in mijn geïnteresseerd was. Het was onduidelijk of er nog wel een toekomst voor mij was. De passie dreef me echter terug. Ik wilde zelf uitmaken wanneer ik stopte met fietsen."

De hele affaire veranderde hem als mens. Gelouterd door die ervaring voelt hij zich nu beter dan ooit in zijn vel zitten. "Ik ben helemaal opnieuw begonnen. Ik ben niet meer Richard Virenque, de renner die vijf keer de bergtrui in de Tour won en daar als tweede en derde op het podium stond. In mijn hoofd ben ik niet meer het Franse idool. Daarom heb ik bij Domo-Farm Frites ook een contract getekend voor het minimumsalaris van een neo-prof. Ik wilde een schone start maken. Het was de passie die me terugdreef op de fiets. Niet de haat tegenover degenen die me bleven veroordelen. De kans die Domo-manager Patrick Lefevere me heeft gegeven zal ik nooit vergeten."

Virenque beseft dat hij al zijn toekomstige prestaties een verdacht tintje zullen hebben. Het verleden heeft hem besmeurd. "Ik heb toegegeven dat ik verkeerd was. Als renner kwam je in die periode in een systeem terecht. Ik deed niets op eigen houtje, maar het werd helemaal en veilig via de ploeg geregeld. Maar nu leven we in een ander tijdperk. De dopingregelgeving is verscherpt. Vroeger was het vrij makkelijk om producten te gebruiken, tegenwoordig is dat met onder meer de EPO-test moeilijker. Ik begrijp dat Virenque voor velen te boek staat als het kind van het EPO-tijdperk. Mijn grote uitdaging is nu om te bewijzen dat ik het ook zonder EPO en doping kan. Daarom betekende de zege in Parijs-Tours zoveel voor mij. Op het WK behoor ik andermaal tot de favorieten. De regenboog zou voor mij de definitieve afrekening met het verleden zijn. Het ultieme bewijs dat de nieuwe Virenque het nog steeds kan."

zoek naar gerelateerde artikelen

vr 12 oktober 2001