KERKRADE - MVV op de rand van de afgrond. Fortuna Sittard zeventiende. Roda JC achttiende. Limburg is in last. En PSV is er blij mee. De laatste overwinning ging ten koste van Fortuna (3-0). Drie nederlagen en een gelijkspel later maakte de Brabantse topclub in het niet meer zo zonnige zuiden een eind aan de negatieve reeks. Daarmee het zieltogende Roda JC dieper in de drek drukkend: 0-1.

John de Jong is niet bang voor de lange bonenstaak in het doel van Roda JC.

Limburg beleefde gisteravond een aardige primeur. De omstandigheden waaronder beide hoofdpersonen elkaar troffen, waren minder prettig. Het eerste officiële duel der Belgen in de hoogste Nederlandse afdeling: Erik Gerets contra Georges Leekens. Twee coaches die het beter hebben gehad in hun leven en tegen ieders verwachting in nu kampen met sputterende elftallen. Jolige geesten in Amsterdam en Rotterdam spraken vol leedvermaak over een heus 'degradatieduel' of een 'zes-puntenwedstrijd'. Vorig seizoen, als kampioen en bekerwinnaar, nog spelend om de Johan Cruyff Schaal. Tegenwoordig dertiende (PSV) en hekkensluiter (Roda JC) in de eredivisie.

Gerets en Leekens hebben bij elkaar kunnen uithuilen. Zelf ooit samen strijdend in het nationale elftal, is hun aanpak goeddeels gebaseerd op (com)passie en vechtlust. Aspecten die in zowel Eindhoven als Kerkrade ten grondslag lagen aan de slechte prestaties, omdat het allebei ontbrak. Zag Gerets een paar dagen geleden in Alkmaar tot zijn vreugde dat PSV weer eens van zich af wist te bijten, Leekens kreeg Roda JC na een hoopvol debuut tegen FC Den Bosch (4-1) niet meer aan de rol.

Hij klaagde na de wedstrijden tegen NAC en Heerenveen over de persoonlijke fouten en het gemis aan nijverheid en enthousiasme. "Ik sterf liever dan dat ik opgeef. Dat verlang ik ook van mijn spelers", zei hij gisteren in zijn voorwoord. Dat een aantal vaste krachten (Eric van der Luer, Mark Luypers) moest wijken, wekte dan ook geen bevreemding. Leekens is nog steeds zoekende, daar waar vriend Gerets na dinsdag geen reden zag zijn elftal te wijzigen.

Resultaatvoetbal loont, zo leerde PSV van die concurrent uit Amsterdam. Voorbij is de tijd van het grenzeloze volksvermaak. Zonder groots te spelen komt de ploeg met behoudend voetbal wel beter in het ritme. Maar dat de weg nog lang is, werd in Kerkrade eveneens duidelijk. Na de openingstreffer in de achttiende minuut dachten de spelers enige tijd dat het allemaal wel weer vanzelf zou gaan. Een misvatting. Zo hoog op de ladder staat PSV nog helemaal niet. Het is dat Roda JC machteloos en angstig bleef voetballen. Een elftal in betere vorm zou de slordigheid aan Eindhovense kant, Ooijer voorop, in die fase ongetwijfeld keihard hebben afgestraft.

Zo trof PSV dus de juiste tegenstander op het juiste moment. Na vier wedstrijden zonder zege was dit resultaat pure noodzaak, want de afstand tot de rode streep bedroeg slechts één punt. Wanneer de vorm terug is, kijkt Gerets letterlijk weer voorzichtig naar voren. Het beste voorbeeld van de koerswijziging ligt op de rechterflank, waar Adil Ramzi sinds dinsdag de voorkeur krijgt boven Dennis Rommedahl. De Marokkaan vult vele gaten en vervult zijn plicht, maar ontbeert de snelheid die Rommedahl wel heeft. Een paar keer plofte de bal in de ruimte op rechts, ideaal voor de Deense hardloper. Ramzi kwam er niet aan, maar trok wel een lange sprint om veertig meter terug een Limburgse aanval te verijdelen. Het is maar waar je voor kiest.

Natuurlijk is PSV het voetballen niet verleerd. Het komt met momenten. De treffer van John de Jong mocht door een gouden ring gehaald worden. Hij eiste de bal op eigen helft op en zocht als een dief in de nacht de diepte terwijl er een aanval met acht korte balcontacten werd opgezet. Arnold Bruggink liep het gat in, gaf voor en daar dook De Jong op. Lucht om er een schitterende volley uit te persen had-ie ook nog over: 0-1.

Roda JC bestreed PSV met een verstevigd middenveld (vijf man). Leekens is er groot mee geworden. Op papier zou je het optimistisch 4-3-3 kunnen noemen, maar zo diep op de flank speelden Garba Lawal en Tom Soetaers nooit. Leekens had na 45 minuten genoeg gezien (en geleden) en kwam alsnog met Van de Luer en, iets later, Luypers aanzetten. Ook Gerets herstelde trouwens zijn team deels in de oude staat. Gezien de ruimte die er lag en de zwakke opbouw van de tegenstander, kwam Rommedahl in het veld voor Ramzi. Om een kwartier later weer wat meer defensieve zekerheid in te bouwen. Schaduwspits Bruggink maakte plaats voor Theo Lucius, extra buffer op het middenveld.

Het niveau van de wedstrijd werd er niet beter op. Gerets kon het zich zelfs permitteren om Mateja Kezman via een wissel te sparen voor de Champions League. Roda JC drong wel iets meer aan dan in de eerste helft, maar het elftal werd nimmer echt gevaarlijk en hing wederom als los zand aan elkaar. Daar waar het bij PSV weer op cement begint te lijken. Een klein beetje.

zoek naar gerelateerde artikelen

vr 12 oktober 2001