NIEUWERKERK AAN DEN IJSSEL - Als meisje droomde zij al van de mythe in de wielersport. Het werelduurrecord is alleen voor de allergrootsten uit de wielersport weggelegd en tot die categorie behoort Leontien-Zijlaard van Moorsel. Daarom heeft zij na de Spelen van Sydney de knoop doorgehakt en werd de datum van 12 september geprikt. Op de baan van Manchester moet haar droom gaan uitkomen. Ze kijkt er naar uit. Vol vertrouwen en doodsbenauwd.

Leontien Zijlaard-Van Moorsel.

De confrontatie met de pijngrens en die bijna onmogelijke afstand van 45.094 kilometer, het record van Jeannie Longo, houdt haar al sinds december in een wurggreep. Door de reglementen van de UCI mag zij alleen gebruik maken van een conventionele fiets zodat het accent op de atletische prestatie komt te liggen en niet op het materiaal. Inmiddels weet de Sportvrouw van het Jaar wat dat in de praktijk betekent. "Ik rij al tien jaar met mijn handen op de remmen. Nu moet ik een uur lang onder in de beugel gaan zitten, dwars door je pijngrens heen. Man, je weet niet wat je dan voelt. Mijn bilspieren hebben nog nooit zo ongelooflijk veel zeer gedaan. Ik ben altijd een stoemper geweest en geen flyer. In Manchester moet ik het echter van mijn ritme hebben. Bij 104 omwentelingen per minuut met een verzet van 53x15 kom je uit op 46.5 kilometer. Als ik dat haal, verbreek ik het uurrecord met een dikke 1.4 kilometer. Dat lijkt mij iets te hoog gegrepen."

Bij de keuze van de baan koos zij vooral voor haar gevoel. In Sydney werd het Dunc Gray Velodrome gebouwd door de Australiër Ron Webb, een vakman pur sang. Op de houten piste veroverde de beste wielrenster uit de geschiedenis goud op de achtervolging en zilver op de puntenkoers. Omdat Webb ook de baan in Manchester heeft gebouwd, werd voor deze locatie gekozen.

"Ik ben er nog nooit geweest. Van mijn man Michael heb ik gehoord dat de bochten niet zo steil zijn. Dat is in mijn voordeel, want ik ben een muts met sturen. Bovendien kunnen wij nu honderd sponsors en gasten uitnodigen. Dat is goed voor de sfeer en daar ben ik erg gevoelig voor. Op dit moment wordt mijn recordfiets in de kleuren van de ploeg gespoten. Met een flitsende helm op en met wielen en lagers die mooi lopen, kan ik op 12 september iets gemakkelijker een trap extra geven. Het is met die wielen namelijk net alsof ze dicht zijn. Des te harder je rijdt, des te mooier het geluid. Alsof je op een motor zit."

Over de snelheid van de baan in Manchester hoeft Zijlaard-Van moorsel zich geen zorgen te maken. Nadat de UCI de revolutionaire fietsen verbood, reed Chris Boardman op 27 oktober van het vorig jaar op 'gewoon' materiaal in één uur 49.441 kilometer. "Aan die prestatie hou ik mij vast. Longo brak in Mexico City op hoogte het record. Misschien moet ik daar ook naartoe als mijn eerste aanval mislukt. Ik heb weleens op hoogte een Wereldbekerwedstrijd gereden. Toen ben ik mijzelf verschrikkelijk tegengekomen. Ik vraag mij eerlijk gezegd nog steeds af of mijn lichaam wel goed reageert op hoogte."

Haar voorbereiding begon met blokken van vijf minuten volle bak. Eerst vijf, toen tien, toen vijftien enzovoorts. In de criteriums reed 'Tinus' soms een uur vooraan, rond haar omslagpunt van 179 hartslagen per minuut of net er overheen. "Het is onmenselijk, niet vol te houden. Twintig minuten is mijn langste blok. Na een uur ligt mijn kont helemaal open, dat weet ik nu al. Ik ben benieuwd of ik nog wel van mijn fiets kan stappen. Misschien moet ik onderweg wel even stoppen voor wat extra uierzalf. Ook daarom ben ik in de trainingen niet verder gegaan. Voor je het weet, heb je jezelf in de vernieling getrapt en moet je een week rust nemen. Dat kan ik op dit moment helemaal niet veroorloven."

Bovendien werd haar voorbereiding door een aantal persoonlijke drama's verstoord. Half juni verloor haar hartsvriendin Sissy van Albeek plotseling haar vader. Drie nachten deed 'Tinus' geen oog dicht. In die periode werd ze ook geconfronteerd met de ongeneeslijke ziekte van haar trouwe mecaniciën Jaap van der Wolf. "Toen ik nog 80 kilo woog, vroeg ik midden in de winter aan Japie of ik met hem twee uur achter de brommer mocht trainen. Ik zie hem nog staan in zijn winterjas. Samen gingen we de Hoekse Waard in. Japie stond altijd voor me klaar. Opeens ging zijn conditie snel achteruit, veel sneller dan wij allemaal hadden gedacht. Na het NK dacht ik erover om mijn recordaanval af te blazen. Ik zat aan zijn sterfbed, wilde bij hem blijven. Dat wilde hij niet, want ik moest gaan trainen. Twee weken geleden hebben wij hem begraven. Daarom ga ik hoe dan ook het werelduurrecord verbeteren. In Manchester of later. Voor Japie."

Leontien Zijlaard-Van Moorsel is vanmiddag favoriet op het Nederlands kampioenschap tijdrijden, dat in Dronten wordt verreden. Het NK begint om 12.00 uur met de nieuwelingen. De vrouwen starten om 16.45 uur. Het NK voor beroepsrenners begint om 17.45. Door de afwezigheid van Erik Dekker, die op jacht is naar de Wereldbeker, is Leon van Bon de voornaamste kandidaat om zijn titel over te nemen.

zoek naar gerelateerde artikelen

wo 15 augustus 2001