LONDEN - Het Belgische tennissprookje duurt voort. De Belgische weelde heeft zich uitgestrekt tot het zuidwesten van Londen. En als het niet te veel tegenzit, volgen er nog vele hoofdstukken na de finaleplaats van Kim Clijsters in Parijs en de plek in de eindstrijd van Justine Henin op Wimbledon. Tegen titelverdedigster Venus Williams (driesets-zege op Lindsay Davenport, 6-2, 6-7, 6-1) mag het opmerkelijke 'onderdeurtje' morgen in de finale aantonen, dat er nog toekomst is voor Martina Hingis en andere speelsters, die begiftigd zijn met een fluwelen touch. Met andere woorden, niet alleen de spierballen op de tennisbaan kunnen de hoofdrol voor zich opeisen. Er blijft ruimte voor stilistes.

Justine Henin

Op dag elf van Wimbledon deed de oudste van de twee Belgische supersterren, maar ook nog een tiener (19), het centrecourt op zijn grondvesten schudden. Nadat zij tegen Jennifer Capriati in de eerste set van de baan werd geblazen, sloeg Henin bij haar centrecourtdebuut keihard terug en gaf zij een nieuwe dimensie aan het vrouwentennis (2-6, 6-4, 6-2). Hoe de finale morgen ook mag aflopen, het plezier van de eenhandige backhand is in elk geval terug in tennisland.

Die fenomenale slag van Henin heeft al vele specialisten doen watertanden. Zelfs John McEnroe, commentator voor de BBC en in zijn tijd behept met een prachtige backhand, gaf Justine Henin het voordeel van de twijfel, hoewel hij in zijn achterhoofd volgaarne een andere uitslag had willen melden. Immers hij is en blijft Amerikaan en alleen al de gedachte, dat een landgenote (Capriati) op weg was naar het totale Grand Slam (zij won al eerder de Australian Open en Parijs) gaf de welbespraakte ex-rebel van het circuit vleugels. Het mocht niet zo zijn. Capriati begon ongeduldig te worden naarmate de partij vorderde. "Ik wilde te graag. Henin kwam beter in de wedstrijd, maar dat heb ik toegestaan", liet de diep teleurgestelde Amerikaanse na afloop weten.

Zo gaat dat in tenniswedstrijden. Eerst is het de glorie, daarna de goot. Of andersom. Jennifer Capriati weet er alles van. Ze heeft beide fenomenen meegemaakt in haar 25-jarige leven. Petje af voor het meisje, dochter van een stewardess en een stuntman, dat vanuit de grootste diepten van het leven terugkwam in de schijnwerpers. En die dit tennisseizoen tot dag elf van Wimbledon dicteerde. Maar Justine Henin maakte duidelijk, dat Capriati geen onverslaanbare tennisspeelster is, hoezeer zij ook kan vechten en met hoeveel talent zij ook overladen is. De kleine meid uit Luik heeft simpelweg meer inhoud in zich, getuige ook haar nog jeugdige leeftijd. Halverwege de tweede set liet zij zich behandelen aan een reeks blaren onder haar rechtervoet. Vanaf dat moment, toen zij alles voor zichzelf even op een rijtje kon zetten, schudde zij de zenuwen af en begon ze te demonstreren, wat zij op tennisgebied werkelijk in huis heeft.

Dat is geen klein beetje. Samen met coach Carlos Rodrigues is haar talent ontwikkeld. Van nature heeft Henin een knokkersmentaliteit, maar die zakte weg in de halve finales van Roland Garros. Toen gaf zij, in gewonnen positie, voorrang aan haar landgenote Kim Clijsters, die in de finale het onderspit moest delven tegen Jennifer Capriati. Op gras blijkt toch dat Henin, met priemende kraalogen op de loer liggend bij elk punt, zich qua mogelijkheden zeker mag meten met haar één jaar jongere landgenote. Technisch gezien is de winnares van de Heineken Trophy in Rosmalen in elk geval de beste van de twee, maar en dat is al vaker gemeld een tenniswedstrijd wordt niet alleen met een onbeperkt slagenarsenaal gewonnen.

Justine Henin toont tegelijkertijd aan, dat kleine mensen zelfs in de tennissport niet hoeven te wanhopen. Zij meet slechts 1.67 meter, maait vooral de backhands alle kanten op en beschikt bovendien over een meer dan acceptabele service. "Meestal zijn mijn tegenstanders groter, maar dat doet mij niets. Hoe bekender en langer zij zijn, hoe meer ik mij erin vastbijt. Eerst moest ik wennen aan het centrecourt en was ik nerveus. Daarna kreeg ik echt last van die blaren en dat veranderde slechts een beetje na die behandeling. Maar ik bleef geloven in een overwinning, want ik weet tot welk tennis ik in staat ben", meldde Henin, uiterlijk onbewogen, na afloop.

In België weten ze in de tussentijd bijna niet meer, dat wielrennen de volkssport is. Het is tennis voor en tennis na en ook het koningshuis moet eraan geloven en afreizen naar de Churchroad in Londen Zuid-West 19. Henin spreekt Frans; Clijsters Nederlands, maar beiden bedienen zich in Londen van het Engels. Voor even lijkt de verscheurde natie een eenheid. Zeker als Justine Henin er morgen in slaagt de Wimbledontitel te grijpen.

zoek naar gerelateerde artikelen

do 5 juli 2001