PARIJS - De personificatie van de al jarenlange voortwoekerende Belgische taalstrijd werd op Franstalig grondgebied in het voordeel van Vlaanderen beslecht. Op het court central van Roland Garros versloeg de uit het Vlaamse deel van België afkomstige Kim Clijsters gisteren haar Waalse opponente Justine Hénin en plaatste zich als eerste Belg(ische) in de geschiedenis voor de finale van een grandslamtoernooi. In een partij die gemarkeerd werd door een even wonderbaarlijke als onverwachte ommekeer, toonde Clijsters de vechtlust van een leeuwin en boog een hopeloos lijkende achterstand om in een klinkende zege: 2-6, 7-5, 6-3.

Kim Clijsters (Foto: EPA)

Wie op de vandaag achttien jaar wordende Clijsters nog indruk wil maken met een verjaardagscadeau, komt dus simpelweg een dag te laat. En wie toch een poging wilde wagen werd gisteren al door Clijsters naar het kabinet der kanslozen gestuurd. "Dit is het beste wat me kon gebeuren, ik had me geen mooier cadeau durven wensen", zo jubelde ze tijdens de laatste uren waarin ze nog niet 'rijbewijsgerechtigd' was. Van een verjaardagsfeest wilde ze overigens niets weten: "Natuurlijk niet, ik zit nog in het toernooi. Na de finale komt dat feestje er wel, deze dagen ben ik gewoon op de trainingsbaan te vinden."

Met de winst van Clijsters werden de 'kenners', zo die al bestaan, behoorlijk in hun hemd gezet. Vooraf leefde vrijwel iedereen, ook Kim Clijsters zelf, in de veronderstelling dat de vorige week negentien jaar geworden Justine Hénin de beste kansen had om als eerste Belgische door te dringen tot een grandslamfinale. "En gezien haar spel van de afgelopen week en het feit dat we hier op gravel spelen was dat logisch", aldus winnares Clijsters, die nu niet bepaald een fan is van de stoffige rode ondergrond. Zelfs vader Lei Clijsters had in de Belgische pers laten doorschemeren zijn geld op Hénin te zetten. "Echt niet om de druk van mijn schouders te halen hoor", aldus dochter Kim. "Hij dacht echt dat Justine mij zou verslaan."

En lange tijd leek het erop dat de voormalig profvoetballer gelijk zou krijgen, want vanaf de eerste slagenwisseling had Hénin gisteren alle touwtjes in handen. Ze serveerde beter, liep harder en sloeg met haar inmiddels wereldberoemde backhand zo nu en dan kraters in de gravelbodem rond de voeten van de overrompelde Clijsters. De eerste set was in een zucht voorbij (6-2) en ook in de tweede set was Hénin bazin op de baan. Ze veroverde een 4-2 voorsprong en kreeg op de service van Clijsters drie breekpunten voor 5-2. In de verte moet Hénin de finale al hebben zien gloren, maar die gedachteflits zou haar lelijk opbreken. Clijsters overleefde alle breekpunten, behield haar service en brak in de volgende game terug naar 4-4.

En daarmee was de miraculeuze gedaanteverwisseling van het duel een feit. Nooit meer zou Hénin met haar spel de perfectie bereiken waarmee ze in de eerste veertien games flirtte. Ze was ineens weer dat fragiele Waalse poppetje dat het op haar dunne (maar razendsnelle!) beentjes op moest nemen tegen de reus uit Vlaanderen, die haar in alle lichaamsmaten ruimschoots overtreft. "Het was een kopie van ons duel in Indian Wells", zou Clijsters later melden, refererend aan de laatste onderlinge ontmoeting, waarin Hénin ook een set en een break voorsprong in handen kreeg, maar door Clijsters in drie sets onder de duim werd gehouden. Maar dat was op hardcourt, de favoriete baansoort van Clijsters. Gisteren bewees ze hetzelfde te kunnen op het door Hénin veel meer geliefde gravel.

Wil Clijsters haar tijdelijke glorie omzetten in eeuwige roem dan moet de nieuwste heldin van België nog één hindernis bedwingen. Geen kleine opgave gezien het feit dat die hindernis de naam Jennifer Capriati draagt en in Parijs op beestachtige wijze door het vrouwenschema loopt, links en rechts verpletterde tegenstanders achterlatend. Het is allang geen verrassing meer dat de Amerikaanse, die eerder dit jaar nog verbaasde door bij de Australian Open de titel te veroveren, als winnares van de tennisbaan stapt. Zelfs niet wanneer haar tegenstandster een vijfvoudig grandslamwinnares is en Martina Hingis heet. De Zwitserse verloor dit jaar behalve in de finale van de Australian Open ook al in de eindstrijd van het graveltoernooi in Charleston van Capriati en kon die negatieve curve gisteren niet ombuigen. Het was Capriati 'all the way' in een eenzijdige halve finale die nauwelijks vijf kwartier duurde: 6-4, 6-3.

Hingis verlaat Roland Garros dus opnieuw met lege handen en zal twaalf maanden moeten wachten om een nieuwe gooi te doen naar de enige nog op haar erelijst ontbrekende grandslamtitel. In plaats van tranen, die ze ooit op het Parijse court central plengde, nam de (nog steeds) nummer één van de wereldranglijst ditmaal afscheid met een compliment aan het adres van Capriati. "Op de vraag wie op dit moment de beste speelster van de wereld is, moet het antwoord toch echt 'Jennifer' luiden. Ze heeft mij verslagen, de zusjes (Williams) en staat in haar tweede grandslamfinale van het jaar. Ja, Jennifer is op dit moment echt de beste van de wereld." Al schijnen ze daar in België heel anders over te denken.

Parijs. Roland Garros, 25 miljoen gulden.

Vrouwen, halve finale: Clijsters (Bel/12) - Henin (Bel/14) 2-6 7-5 6-3, Capriati (VSt/4) - Hingis (Zwi/1) 6-4 6-3.

Mannen dubbel, halve finale: Bhupathi/Paes (Ind) - Hill/Tarango (Aus/VSt) 6-3 3-6 6-4.

Gemengd dubbel, halve finale: Pascual/Carbonell (Spa) - Husarova/Pala (Slv/Tsj) 6-7 6-3 6-1.

zoek naar gerelateerde artikelen

do 7 juni 2001