&referer=" WIDTH="0" HEIGHT="0" BORDER="0" ALIGN="LEFT" ALT="">

donderdag 4 februari 1999

Onafhankelijk dopinginstituut wordt opgericht door Bert Schaap en Raymond Kerckhoffs - LAUSANNE, donderdag IOC-president Juan Antonio Samaranch maakt vandaag op de slotdag van de eerste Wereldconferentie tegen doping de oprichting van een onafhankelijk dopinginstituut bekend. Voor de kosten van dit instituut zal het Internationaal Olympisch Comité zelf een startbijdrage van 50 miljoen gulden leveren, en later zoveel als nodig. Zowel het IOC, de internationale sportbonden als de NOC's zullen geen controle op dit dopinginstituut hebben, dat al voor de Olympische Spelen in Sydney in 2000 actief moet zijn. Dit nieuwe dopinginstituut, dat als stichting onder de Zwitserse wet in Lausanne zal worden opgericht, krijgt diverse taken. Het moet onderzoek verrichten, één dopinglijst formuleren, één medische code opstellen, eenheid onder de dopinglaboratoriums creëren, assistentie aan out-of-competitions controles verlenen en een rapport opstellen én promoten over een dopingvrij sportprogramma. Johan Olav Koss liet z'n gehoor weten dat hij de weigering van de grote voetbalbaas Sepp Blatter om dopinggebruikers twee jaar te straffen onbegrijpelijk vond. "Wat zijn twee jaar als je daarmee duizenden, miljoenen sportende jongeren kan beschermen." FOTO: ROEL DIJKSTRA Onder wiens controle dit instituut komt, is de grote vraag. IOC-lid Dick Pound gaf gisteren aan dat het IOC, de internationale sportbonden, de NOC's, atletencommissie, nationale overheden, sponsors, farmacie en sportkledingfabrikanten hierin vertegenwoordigd moeten zijn. Dit voorstel kende veel kritiek van de politiek. Zo gaf de Engelse minister van Sport, Tony Banks, namens de EU aan: "Ik steun het idee van het dopinginstituut, maar de samenstelling van de beheerders keur ik af. Dit instituut moet geheel onafhankelijk en transparant zijn." De Verenigde Staten volgde Banks in deze stelling en gaf aan dat iedere controle van het IOC zal worden afgewezen. Het kenmerkte de felle discussies die de hele dag in het overvolle 'Palais de Beaulieu' in Lausanne woedden. Idealisme botste vaak met realisme. Zo kwam de atletencommissie frontaal met een aantal grotere sportbonden in aanvaring. Volgens oud-roeier Ronald Baar, die namens de atleten sprak, horen de FIFA, UCI en de internationale volleybalbond met hun instelling niet thuis in de Olympische familie. De schorsing van twee jaar bij de eerste overtreding op dopinggebruik, die deze bonden niet steunen, moet volgens de atleten keihard worden gehandhaafd. Nadat op de openingsdag met name de politiek haar standpunt bekend maakte, kwamen gisteren de ethiek, de juridische en politieke gevolgen, de bescherming van de sporters en de financiële consequenties aan de orde. Er welde gedurende de dag een reeks van praktische vragen op. Ondanks alle goede voornemens zijn de verschillen nog steeds schrijnend groot. Zo is er een wereld van verschil tussen de strafmaat in diverse landen. In de Verenigde Staten kun je voor gebruik van sommige dopingmiddelen als bijvoorbeeld de sociale drug cocaïne een gevangenisstraf van 20 jaar krijgen, terwijl je in andere landen hooguit een boete van 15000 gulden krijgt. Tot grote teleurstelling van Hein Verbruggen, voorzitter van de internationale wielrenunie, werd er in de wandelgangen andermaal vooral gediscussieerd over de strafnormering, waarop hij een totale andere kijk heeft zoals hij de afgelopen dagen al ventileerde in Telesport. Ook FIFA-president Joseph Blatter pleitte voor flexibele schorsingen. "Wij kunnen allemaal wel roepen dat sporters twee jaar geschorst moeten worden, maar in de meeste landen zal een rechtbank deze straf afkeuren omdat het een inbreuk op de werkgelegenheid is. Ook het sporttribunaal (TAS) heeft dat aangegeven. Daarom zie ik het nut niet in om dit idee te ondersteunen." Blatter gaf tevens aan dat het onmogelijk is om een heel team uit te sluiten, wanneer één sporter zich niet aan het dopingreglement heeft gehouden. "Al is het alleen omdat dan ook onschuldigen gestraft worden. De schorsing van een sporter moet afhankelijk zijn van de mate van dopinggebruik. De leeftijd van een sporter kan daarin een rol spelen, maar er moet ook onderscheid gemaakt worden tussen amateurs en profs. De strafmaat moet variëren van zes maanden tot levenslang. Ik steun dit congres in de strijd tegen doping. Zo zullen wij voortaan ook out-of-competions controles gaan uitvoeren. Maar we moeten wel realistisch blijven. Ook de wielerbond, volleybalbond en roeibond zijn tegen een schorsing van twee jaar." De atletencommissie reageerde furieus op de speech van Blatter. "Bonden die niet akkoord gaan met de termijn van twee jaar, horen niet thuis in de Olympische-familie", zei Ronald Baar. "Als zij dit niet accepteren, moeten ze verbannen worden van de olympische spelen. Is voetbal dan zo belangrijk op de 'Olympus'?" Baar werd gesteund door zijn collega Johan Olav Koss. "Dit moet de conferentie van de actie worden", gaf de Noor aan. "Atleten willen in een 'fair-way' winnen. Daarom zijn wij ook voor een hardere aanpak. Een schorsing van twee jaar klinkt hard. Maar wat zijn twee jaar in het leven van topsporters als je daarmee duizenden, misschien wel miljoenen jongeren kunt beschermen. Als we dit standpunt niet innemen, sollen we met de ethiek van de sport. We moeten hier werken aan preventie. Alleen met daden kan de geloofwaardigheid de sport gered worden. Voor de jeugd is dat heel belangrijk, want wie is er in de maatschappij niet met sport bezig. Actie is noodzakelijk, een andere optie hebben we niet." De belangrijkste uitkomst van dit congres lijkt de realisatie van een onafhankelijk anti-doping-instituut, dat boven alle betrokken partijen de sport richting de 21e eeuw dient te begeleiden. Alle vertegenwoordigers in Lausanne steunen dit idee. Alleen is nog niet duidelijk wie dit instituut moet leiden en onder welke naam het gaat opereren. Dat moet vandaag blijken. Dan komt ook naar voren hoe democratisch de besluitvorming van dit congres is. Kunnen de goede voornemens in daden worden omgezet of gaan ze als loze kreten de geschiedenisboeken in. Pluisje Maradona niet pluis

Auteursrechten voorbehouden 1996-1999, © Dagblad De Telegraaf, Amsterdam De Telegraaf-i wordt het best bekeken met Netscape Navigator, Netscape Communicator of Microsoft Internet Explorer.