&referer=" WIDTH="0" HEIGHT="0" BORDER="0" ALIGN="LEFT" ALT="">

donderdag 4 februari 1999

Pluisje Maradona niet pluis Van onze speciale verslaggevers - LAUSANNE, donderdag Zijn bewegingen waren onnavolgbaar. Techniek gecombineerd met souplesse. Na de generaties Pele en Cruyff was het deze duivelse Argentijn die alle voetbalharten veroverde. Klein van postuur, een beetje gedrongen. Altijd met de blik van een straatschoffie. In 1986 leidde Diego Maradona Argentinië naar de wereldtitel. De nummer 10 als held van de natie. Maar het succes kende ook een keerzijde. Zijn iets gekromde voetbalbenen konden de weelde niet dragen. Alleen in het nachtleven kon hij alles nog bijbenen. Een paar dieptepunten verder, keerde hij in 1994 nog eenmaal terug als hoop van de gaucho's. In de USA wilde hij zijn naam reinigen. De eerste wedstrijd; Argentinië versus Griekenland. Boston, 60e minuut. Met een oogstrelende voetbeweging krult Maradona de bal in de linkerhoek: 3-0. De adrenaline stijgt in zijn hoofd en als een dolle stier rent het fenomeen naar een tv-camera. Met een Tarzan-kreet en een angstaanjagende grimas kijkt hij miljoenen huiskamers binnen. "Is dit gedrag wel normaal", vragen psychiaters over de hele wereld zich af. • Diego Maradona, afgetraind met behulp van dopingmiddelen, werd als eerste speler op een WK voetbal naar huis gestuurd door de FIFA vanwege bewezen dopegebruik. FOTO: REUTERS Enkele dagen na de zege van Argentinië op Griekenland komt het antwoord. Maradona op doping betrapt! De destijds 33-jarige aanvoerder blijkt een cocktail van verboden stoffen te hebben genomen. In zijn urine worden onder meer efedrine en cocaïne gevonden. Zijn sociale leven nekte definitief zijn sportieve carrière. Zelden was de ondergang van een vedette zo ontluisterend.

Auteursrechten voorbehouden 1996-1999, © Dagblad De Telegraaf, Amsterdam De Telegraaf-i wordt het best bekeken met Netscape Navigator, Netscape Communicator of Microsoft Internet Explorer.