AMSTERDAM - Jorge Horacio Zorreguieta (72), de vader van Máxima, is voorzitter van het Argentijns Suikercentrum. Daar maakt de Nederlandse bevolking zich niet druk om. Zijn loopbaan als onderminister van Landbouw tijdens het omstreden dictatoriale bewind van generaal Videla is echter volgens een deel van de Nederlanders niet te rijmen met de aanstaande koninklijke status van zijn vierde dochter, de eerste bij zijn tweede vrouw, Máxima.

Videla en Zorreguieta

Jorge Zorreguieta staat in Argentinië bekend als een aimabele, elegante man, die respectvol met Don Jorge wordt aangesproken. Hij is de vader van zeven kinderen, drie dochters uit zijn eerste huwelijk (Mariá, Angeles en Dolores). Uit het huwelijk met zijn huidige vrouw, María del Carmen Cerruti, kreeg hij vier kinderen: Máxima, Mártin, Juan en Inéz.

Dat vredige beeld staat volgens felle tegenstanders van het voorgenomen huwelijk in schril contrast met zijn voormalige status tijdens de periode in de Argentijnse geschiedenis die bekend staat als de Vuile Oorlogsjaren. In de jaren '60 trad Zorreguieta toe tot de adviesraad voor Buitenlandse Handel. Tijdens het militaire bewind van Videla was hij drie jaar lang achtereenvolgens ondersecretaris en secretaris van Landbouw en Visserij, alvorens hij minister wordt. Daarbij zat hij de nationale Graanraad voor. In die periode maakte de vader van Máxima verschillende handelsreizen naar onder meer Italië, Engeland, Saoedi-Arabië en China. Die reizen waren zeer succesvol. Zorreguieta slaagde erin betere prijzen en leveringsvoorwaarden te bedingen voor graan- en vleesexport uit zijn land.

Zorreguieta heeft tot ver in de jaren '80 nooit afstand genomen van het bewind van Videla, dat eufemistisch door de machthebbers het Proces van Nationale Wederopbouw werd genoemd. Tijdens dat bewind zijn zeker 6000 maar mogelijk zelfs 30.000 mensen omgebracht door de machthebbers.

In Argentinië zelf is de vader van Máxima nooit vervolgd geweest voor de wandaden van het regime-Videla. Het land koos ervoor alleen de direct betrokkenen bij de gruweldaden en hun opdrachtgevers te vervolgen en berechten. In die omvangrijke structuur had Jorge Zorreguieta geen rol. Bovendien leeft in de Zuid-Amerikaanse republiek de gedachte dat kinderen niet verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor de daden van hun ouders. Immers, je kunt niet van kinderen verwachten dat ze hun ouders afvallen, zo luidt de redenering. Veel begrip voor de onverzoenlijke houding van een deel van de Nederlanders is er dan ook niet. De gerenommeerde strafpleiter Moreno Ocampo, in de jaren '80 de felste vervolger van de generaals, noemt de Nederlandse houding zelfs hypocriet. "Als Nederland zoveel moeite heeft gehad met het regime van Videla, dan had het meteen de diplomatieke betrekkingen moeten verbreken."