De modekoning als filmster door Edith Verhoef "Omdat vrouwen niet op koeien willen lijken". Daarom maakt Isaac Mizrahi ( 35) mode. Hij is ontwerper van kleding voor grootheden als Barbra Streisand en Liza Minelli, maar óók voor de "gewone vrouw die misschien niet eens mijn naam kent." Hij is de hoofdpersoon in 'Unzipped'. en "best tevreden" over die film. "Alhoewel ik in de jaren na de opnamen de documentaire gaat over de voorbereidingen voor de najaarscollectie van 1994 wel veranderd ben. Ik ben niet meer zo opgefokt als destijds," vertelde hij in Londen. Met 'Unzipped' wordt het publiek een kijkje gegund in de keuken van de jonge New Yorkse mode-ontwerper. Een keuken waarin van alles borrelt, wordt klaargestoomd en waar de gemoederen soms tot het kookpunt oplopen. "De film is vooral bedoeld om te laten zien dat mode-ontwerpers óók gewone mensen zijn en geen arrogante jongens die voorschrijven wat er gedragen moet worden." Fluisterend gaat hij verder: "Tussen ons gezegd en gezwegen, maakt het me geen bal uit wie er in mijn kleding loopt. Als modellen als Linda Evangelista, Cindy Crawford, Noami Campbell het tijdens mijn shows dragen, is dat prachtig. Maar ik raak pas echt vertederd als ik op straat 'zomaar' iemand in een jurkje van me zie lopen. Iemand die nooit van me heeft gehoord, maar het puur heeft gekocht omdat het model haar aan stond. Of de kleur." Isaac heeft iets met felle kleuren, terwijl hij zelf het liefst in het zwart gekleed gaat. "Dat kleedt af. Iets uit mijn jeugd. Ik was te dik, zat onder de pukkels". Ook met bont heeft hij iets. "Maar als ik dat zeg, executeren ze me. Terwijl een mooie bontjas een ode aan dieren is. Ik praat niet over massaprodukties, dat is beledigend voor die schatjes. Maar zo hysterisch er nu over wordt gedaan, wil er bij mij niet in. Zeker niet als er iedere dag een stuk vlees op ons bord ligt." Het liefst ziet hij ons in fel-blauwe bontjassen over straat gaan. " Maar niet alles wat hij wil, gebeurt. "Wat ik uiteindelijk van mijn creaties terugvind? Ach, ik hoef niet rijk te worden. Mijn kop zit vol ideeën. Die moeten eruit, anders word ik gek. Op mijn dertiende betrapte ik mezelf daar al op. Maakte kleding voor tantes, mijn moeder. Noem het een obsessie". Dat gevoel bekruipt je inderdaad als je de documentaire bekijkt. De hectische taferelen, de frustraties, maar ook de blijdschap als een idee goed blijkt uit te pakken. Beelden alsof het leven alleen om mode draait. Zijn leven in ieder geval wel. Aangemoedigd door zijn moeder Sarah, nog altijd de belangrijkste vrouw voor hem. Zij zette hem op het spoor zette van de Peter Pan-kraagjes. "Ik adoreer haar. Ik zou niet eens kunnen ontsnappen aan haar invloed. Ik herinner me iedere jurk die zij droeg. Ze heeft ze allemaal bewaard, gelukkig. Ik bel regelmatig of ze bijvoorbeeld dat blauwe ruitje nog heeft. Daarop wil ik dan voortborduren." Honderden schetsen maakt hij per jaar voor zijn acht collecties. Het liefst in bed. Met klassieke muziek op de achtergrond. En steeds zijn ze anders, zegt hij. Isaac: "Kleding raakt iedereen. We hebben het nodig. Om te leven. Natuurlijk red je het ook in een spijkerbroek. Maar het is als met voedsel: soms heb je zin om de dagelijkse pot te verruilen voor een exquis diner." Foto: Isaac Mizrahi Publicatie 25 april 1996