Diana Keaton debuteert als regisseur Unstrung Heroes: Afscheid van de kindertijd Iedereen heeft zich vroeger wel eens geschaamd voor zijn vader. Net als Steven Lidz. Zijn pa fabriceert volstrekt onwerkbare uitvindingen en doet zinloze suggestieve als hem om raad wordt gevraagd. Uitvinder Sid Lidz (John Torturro) gelooft in het heil van de wetenschap. Voor lagere schoolleerling Steven (Nathan Watt) ligt dat wereldoptimisme nog ver van zijn bed. Hij legt zijn toespraak voor de verkiezing tot klassehoofd daarom eerst voor aan zijn moeder met wie hij een sterke band heeft. Actrice Andie McDowell heeft inmiddels precies de goede uitstraling om een mooie jonge moeder te spelen. Als moeder kanker blijkt te hebben is dat voor Steven extra moeilijk te accepteren. Unstrung heroes gaat over het groeiproces dat hij doormaakt. Een kleine slimme jongen moet zijn plaats in de familie hervinden: zijn wortels, de lessen van zijn moeder, de gevoelens voor zijn vader. Het is een tragisch, maar avontuurlijk verhaal. De titel van de film verwijst naar zijn hartverwarmende ontdekkingen: dat je de moed kunt ontlenen aan mensen wier roem nooit bezongen wordt, maar die zich ineeens kunnen ontwikkelen tot helden. Debuut Unstrung heroes is het speelfilmdebuut van Diane Keaton. De actrice kent het joods-intellectuele milieu, zoals dat van de familie Lidz, uit de Woody Allen-films waarin ze speelde. Zo kan ze precies de balans vinden tussen scherpe humor en licht sentiment. Het scenario van Richard LaGravanese (die al voor zulke mooie momenten zorgde in The Fisher King en The bridges of Madison County ) is gebaseerd op het boek van de echte zoon van de uitvinder. Het introduceert één voor één de fasen van bewustwording die de jongen in het begin van de jaren zestig beleeft. De onbekommerde tijd onder Kennedy toont zijn schaduwzijde in de broers van Stevens vader. Oom Danny ontwaart overal extreem-rechtse samenzweringen (de tijd van communistenjager McCarthy ligt nog vers in het geheugen) en oom Arthur verzamelt alles wat los en vast zit omdat het herinneringen bevat. Samen hebben ze zich verschanst in een ware uitdragerij en bezien de wereld met argwaan. Hier ontvlucht Steven de harde waarheid van zijn moeders ziekte. Hier voelt hij ineens de verantwoordelijkheid voor zijn twee gekke ooms. In een aantal komische situaties vol kinderspanning bewijst Steven zijn nut en vindt een nieuwe eigenwaarde. Daar ook creeërt hij een houvast voor de tijd dat zijn moeder er niet meer zal zijn. Steven wordt groot. Unstrung heroes maakt het sterven bespreekbaar, ook voor volwassenen, zonder er iets melodramatisch van te maken. Kees Hogenbirk Première 10 januari 1996