'Tres Irmaos' is een somber portret van een treurig gezin Maria heeft geleerd zich stil te houden. Ze zegt niets en ze doet niets, ook niet als haar vader weer eens dronken thuiskomt en haar moeder alle hoeken van de kamer laat zien. Nee, haar broers Mario en Joao... die komen in opstand. En kijk eens wat er van hen geworden is? Ze zijn het huis uit en komen onmiddellijk in de goot terecht. Maar hoe lang kan Maria nog zwijgen? Een mooi lief meisje, dat poetst, ploetert, kookt en afwast, maar in wezen een kruitvat is dat op ontploffen staat. 'Tres Irmaos' is het speelfilmdebuut van de Portugese regisseuse Teresa Villaverde. Ze is voor haar verhaal dicht bij haar eigen cultuur gebleven. De film speelt zich af in Lissabon, in het heden, in een gezin zoals er wellicht duizenden moeten zijn in deze wereldstad. Haar film is daardoor ook zeer universeel. Het is geen bijzonder voorval: ze toont geen uitzonderlijke mensen: 'Tres Irmaos' kan overal, altijd voorkomen. De manier van vertellen daarentegen maakt dit familiedrama tot een kleinood. Villaverde kijkt met het meisje Maria mee. We voelen de ergernis in haar hoofd groeien en we weten dan ook dat het eens tot een uitbarsting moet komen. Een mooie, in het begin wat trage film die zich soms iets te veel overgeeft aan sentimenten, maar die zich uiteindelijk ontwikkelt tot een schrikbarend openhartige schildering van onze samenleving vandaag. DvdH Première 18 mei 1995