'Trees Lounge', waar iedereen je naam kent... Er is dat romantische idee over cafés, als een plek waar iedereen je naam kent en waar ze allemaal blij zijn als je er weer bent. In 'Cheers' werd een dergelijke kroeg bezongen en ook Herman van Veen heeft over het ontbreken van een 'toilet voor dames' alleen wel eens iets moois opgeschreven. Acteur Steve Buscemi heeft voor zijn regie-debuut daarom ook maar zo'n plek genomen als centraal punt voor alle ontwikkelingen. 'Trees Lounge' heet zowel het etablissement als de film, waarin Buscemi zelf de hoofdrol speelt. Een niet al te sympathieke dertiger die het met de moraal wat breed neemt. Hij mag graag hartenjagen (letterlijk) en ziet nauwelijks de consequenties in van zijn handelen. Hij steelt geld als het hem uitkomt, wordt dan ontslagen maar staat de volgende dag weer op zijn voeten als een oom hem een ijsjeswagen nalaat. Als Steve echter verliefd wordt op een zeventienjarig meisje verbrokkelt het onverantwoordelijke leven. Hij wordt in elkaar geslagen, zijn kar gaat eraan en hij zal merken dat niemand iets van de ander weet in het café, waar hij zo graag komt. 'Trees Lounge' heeft al die ingrediënten van een sociaal portret, een beeld van de samenleving zoals ook John Cassavetes ze zo graag schetste, dus inclusief de zwarte randjes die elk fleurig moment relativeren. Een meesterwerk is het niet, vooral omdat Buscemi af en toe zijn acties erg houterig regisseert en in de montage niet een groot gevoel van ritme aan de dag legt. Maar authentiek is het allemaal wel, en dat valt aan de film en de filmer dan ook te prijzen. Dick van den Heuvel Première 13 februari 1997