Ex-vrouwen van sterren vinden steun bij elkaar

"We hebben het moeilijker dan
gewone gescheiden vrouwen"

door Claudia Bellini

De Amerikaanse bioscoophit van dit moment is een vrouwenfilm over een bekend verschijnsel: mannen die er vandoor gaan met hun minnares. Gedumpt voor een jonger, slanker en mooier model nemen de hoofdrolspelers van 'The First Wives Club' (Goldie Hawn, Diane Keaton en Bette Midler) meedogenloos wraak op hun rijke en beroemde echtgenoten.

De vrouwen besluiten hun krachten te bundelen wanneer een gemeenschappelijke vriendin zelfmoord pleegt nadat haar echtgenoot er vandoor is gegaan met een piepjonge minnares (gespeeld door Heather Locklear). Hij heeft het lef op de begrafenis te verschijnen met zijn kersverse echtgenote en ziet er bepaald niet ongelukkig uit.

Dat is het moment waarop de vrouwen besluiten zich niet langer op de kop te laten zitten door zelfmedelijden en machteloosheid. Met de weinige middelen die ze hebben (de mannen hielden na de scheiding het geld, de macht en de vrienden) nemen ze verrukkelijk wraak, en aan het eind van de film blaken de dames weer van zelfvertrouwen.

Echtscheidingsperikelen in de wereld van glamour, roem en roddelbladen: Marilyn Funt, de ex van TV-persoonlijkheid Allen Funt (bekend van het programma Candid Camera, het Amerikaanse voorbeeld van Ralph Inbar) weer er alles van. "Gedumpt worden door een beroemde echtgenoot is afschuwelijk", aldus de 59-jarige New Yorkse. "Je verliest niet alleen je man, je verliest ook je status. Niemand herkent je meer. En je moet weer in de rij staan, vreselijk."

Marilyn is ervan overtuigd dat ex-vrouwen van beroemdheden het moeilijker hebben bij een echtscheiding dan gewone vrouwen: "Stel je voor: in alle bladen zie je foto's van je ex-man met zijn nieuwe, jonge vriendin. En jij zit afgedankt thuis. Vrienden heb je niet meer, zo gaat dat nu eenmaal in die kringen, als je geld hebt, kun je niemand meer vertrouwen. Bovendien denken veel mensen: Wat zeurt ze nou, ze is nu toch rijk?"

Tien jaar geleden richtte Marilyn een echte First Wives Club op, samen met de ex-vrouwen van Jerry Lewis, Leonard Nimoy (Startrek), Kenny Rogers, George Segal en Michael Landon (Little House on the Prairie). "Onze eerste bijeenkomst was zeer emotioneel. Voor het eerst voelden we ons begrepen. We praatten, lachten en huilden samen en realiseerden ons: hé, we zijn allemaal getrouwd met dezelfde man."

De vrouwen hadden allemaal een hoge prijs betaald voor hun leven met een bekende acteur, zanger of TV-persoonlijkheid. De meeste verloren na de scheiding niet alleen het grote huis, de bedienden, het zwembad en de vrienden, maar ook zichzelf.

"Alle vrouwen stelden zich voor en vertelden van wie ze gescheiden waren," herinnert Marilyn zich, "maar Lynn Landon zei simpelweg: Hallo, ik ben Michael Landon. Ze sloeg de spijker op zijn kop. Dat was precies hoe we ons allemaal voelden."

De ook na de scheiding nog zeer welgestelde ex-vrouwen besloten hun contacten en de magische kracht van hun achternamen te gebruiken om vrouwen te helpen die financieel in een minder riante positie verkeerden. Zo verzorgden ze rechtshulp voor vrouwen die zich geen advocaat konden veroorloven en bezochten blijf-van-mijn-lijf huizen. Maar het belangrijkste bleef het steunen van elkaar.

Net als de rancuneuze hoofdrolspeelsters in de film wilden ook de echte First Wives wraak nemen op de mannen die schitterden op de voorpagina's van de bladen, mét hun nieuwe, jonge vriendin. "Maar," zegt Marilyn, "we gingen nooit verder dan hardop fantaseren. De bedoeling was juist om de woede achter ons te laten, door te gaan met ons leven, te wennen aan onze nieuwe status, zonder glamour, zonder roem." Humor bleek daarbij een probaat middel.

"Onze ex-mannen waren woedend over de bijeenkomsten van onze club," aldus Marilyn, "die hadden natuurlijk ook wel door dat we over de grond rolden van het lachen als we alle zwakheden van de zogenaamde helden met elkaar bespraken. Intieme dingen die alleen een echtgenote kon weten."

Zo klaagde Alicia Buttons, de ex van Red Buttons, een destijds beroemde komiek, dat haar man altijd tot in detail aankondigde wat hij ging doen. "Dat herkenden we allemaal," aldus Marilyn, "blijkbaar verkeren alle supersterren in de veronderstelling dat alles wat ze doen voorpaginanieuws is."

Marilyn, die inmiddels 59 is, is niet meer hertrouwd. "Met wie moet de ex van een bekende TV-ster nu uitgaan?" vraagt ze, en vervolgt: "De aantrekkingskracht van mannen met geld en macht is enorm. Ik zou nooit met Allen getrouwd zijn als hij niet zo rijk was geweest. Het is verslavend."

In de high society-kringen waarin Marilyn zeventien jaar lang verkeerde was het enige dat telde jeugd, schoonheid en succes. "Waardig oud worden is in die kringen ondenkbaar. Mannen zijn meedogenloos: iedere vrouw die ouder is dan twaalf heeft een probleem. Kleuters hebben de macht, je móét als oudere vrouw wel een face-lift nemen. Het verhoogt je marktwaarde."

Ze is even stil en zegt dan: "Over een paar maanden laat ik mijn gezicht doen. Alles wordt op- en strakgetrokken. Dan ben ik tien jaar jonger." Ze strijkt haar wangen glad en vervolgt met zachte stem: "Ik zou willen dat ik sterker was, maar het is de enige manier om weer een man te vinden. Ik wil niet alleen oud worden."

Na de scheiding heeft Marilyn er bewust voor gekozen de naam Funt te blijven dragen. "Ik heb recht op zijn naam en de status die erbij hoort. Ik heb immers jarenlang bijgedragen aan zijn levensstijl? Helaas kun je het managen van een huishouden met twee dienstmeisjes, een tuinman, een kok en een butler niet op je Curriculum Vitae zetten. Maar geloof me, het is een voltijdsbaan, keihard werken. Na de scheiding had ik een steuntje in de rug nodig, en de naam Funt opent nog steeds deuren. Eigenlijk net als de face-lift die ik straks krijg. Die heb ik ook broodnodig."

Publicatie 12 oktober 1996