|
Italiaanse grootmeester terug in
vaderland voor 'Stealing Beauty'
Bertolucci: "Ik ben een voyeur"
door Eric Koch
Hollywood eerde hem met een Oscar, Venetië met een Gouden Leeuw, maar een
Palm is Bernardo Bertolucci nooit ten deel gevallen. Ook na het 49e festival
in Cannes staat hij nog met lege handen. Troost vindt de Italiaanse meester
in het compliment van zijn vader, een befaamde dichter. "Je mooiste film,
jongen", had de oude Bertolucci zijn zoon na de première van 'Stealing Beauty'
in het oor gefluisterd. "Ik dacht dat ik daarvoor best een paar aardige
werkstukken had gemaakt", glimlacht Bertolucci, "maar ik was toch heel erg
verguld met zijn opmerking."

'Stealing Beauty' bracht Bertolucci na drie groot opgezette buitenlandse
films terug in zijn vaderland. "Ik was Italië ontvlucht omdat ik de corruptie
en het morele verval niet meer kon verdragen. Maar de operatie 'Schone Handen'
is vorig jaar begonnen met een grote schoonmaak en toen werd meteen ook
mijn heimwee naar m'n geboortegrond sterker. Bovendien was ik na mammoetproducties
als 'The last emperor' en 'Little Buddha' weer toe aan iets intiemers."
De jonge Amerikaanse Liv Tyler (dochter van de voorman van popgroep Aerosmith) speelt de hoofdrol in een
vlinderlicht verhaal over de 19-jarige Lucy dat na de dood van moeder vanuit
de VS naar Toscane reist, waar artistieke vrienden van haar moeder in een
fraai verbouwde boerderij wonen. Ze hoopt er haar maagdelijkheid te verliezen
aan een knappe jongeman met wie ze vier jaar eerder een voorzichtige romance
had. Bovendien heeft Lucy uit een van de gedichten van haar moeder begrepen
dat een van de vroegere vrienden haar vader moet zijn.
Is het Jeremy Irons? De stervende dichter leeft op in de aanwezigheid van
de betoverende jonge schoonheid, net zoals de anderen in het gezelschap
worden gestimuleerd door de uitstraling van het maagdelijke meisje. Dat
geldt ook voor haar vroegere vriendje Christopher, die zich echter ontpopt
tot een gevoelloze rokkenjager. Maar gelukkig heeft hij een tedere, romantische
vriend, met wie Lucy uiteindelijk onder een grote olijfboom in het maanlicht
haar eerste liefdesnacht beleeft.
Cynische journalisten in Cannes vreesden gaten in hun kiezen vanwege 'dat
romantische fondant', maar Bertolucci haalde zijn schouders op over hun
luidruchtig geuite kritiek. "Bij jonge mensen in Italië is 'Stealing Beauty'
momenteel heel populair. Zij herkennen de voorzichtige manier waarop Lucy
en haar uiteindelijke vriendje met liefde en sex omgaan. In de vrije jaren
zestig werd die tweeëenheid nog rigoureus gescheiden, kan ik me herinneren.
Maagdelijkheid was iets dat je zo snel mogelijk moest zien kwijt te raken.
Tegenwoordig wordt dat uitgesteld. En niet alleen maar vanwege aids. Ik
heb het gevoel dat romantiek voor de huidige generatie nog een van de weinige
gebieden is met bepaalde idealen. Dat missen ze in vergelijking met de generatie
van de flower power. Die had nog veel om voor te strijden.
De jongeren van toen zijn de ouders van nu. Het lijkt me interessant om
die generaties tegenover elkaar te zetten. Dat wil ik in mijn volgende film
doen. Parijs, Rome en New York worden de achtergrond voor een confrontatie
tussen de jeugd van 1968 en die van nu."
Van de huidige generatie is Liv Tyler een sieraad, oordeelt Bernardo Bertolucci.
"Ik sprak haar voor het eerst toen ze zeventien was. Liv intrigeerde me
meteen. Het ene moment leek ze een breekbaar jong meisje en even later had
ze de uitstraling van een zelfbewuste jonge vrouw. Zulke mensen heb ik graag
voor mijn camera. Om zoveel mogelijk van ze te ontdekken." Hij lacht. "Filmers
blijven uiteindelijk toch voyeurs."
Première 1 augustus 1996
|