Sister, my sister: briljant en waar gebeurd Een keurslijf kan soms zo nauw zitten dat het openbarst. De explosie is dan meestal niet te overzien. Dat wat in 1933 gebeurde in het provinciestadje Le Mans is niet anders uit te leggen dan volgens dat principe. Hoe zouden anders die twee nette dienstmeisjes, Lea en Christine, door hun werkgeefster geprezen als de parels van de stad tot zo n gruwelijke moord zijn gekomen? Het moet de voorkomendheid geweest zijn, de facade waarin hun handeling gedwongen was die uiteindelijk tot die slachtpartij heeft geleid. Regisseuse Nancy Meckler nam dit waargebeurde verhaal, zoals Jean Genet het in 1947 gebruikte voor zijn toneelstuk De meiden , en bedacht zelf het waarom van de gebeurtenissen, voor haar film Sister, my sister . Ze toont ons Lea die na jaren weer herenigd wordt met Christine in een dienstje bij mevrouw Danzard. Ze delen samen een kamer en een salaris, alles om maar niet meer uit elkaar te hoeven gaan. De band tussen hen is ook het enige dat ze hebben. Voor de rest moeten ze zwijgen, koken, poetsen, boenen. De band tussen de twee is zo hecht dat hij uiteindelijk zelfs erotisch en seksueel wordt. Ze zijn niet langer meer zusters, maar ook minnaars en als zodanig gedoemd tot elkaar. Ander leven is er voor de twee niet; hun vrije uren zijn grauw en af en toe gevuld met wat kerkbezoek, hun verleden is tragisch. Veel lont is er niet nodig in deze bom. Juffrouw wordt boos omdat haar blouse verbrandt bij het strijken. Nancy Meckler komt uit het theater en heeft zichzelf niet vergaloppeerd aan het voor haar nieuwe medium film. Ze koos voor spanning op de vierkante meter, een binnenskamers-drama waarin het gewicht wordt gemaakt door de acteurs. Sister, my sister is daarmee een briljante film geworden die je het scherm binnenzuigt en je meesleurt in de ondergang van de twee zussen. Zo een die je naar de strot grijpt... heerlijk. Dick van den Heuvel Première 11 januari 1996