'Salut Cousin!', een Algerijn verdwaald in Parijs... Vaak heeft een film niet meer dan alleen maar het verhaal. Dan is de strekking niet anders dan: krijgen ze elkaar, wordt de dader gepakt, komt onze held nog op tijd. Soms - en dan worden films al wat mooier - gebruikt de filmmaker zijn verhaal om iets anders te vertellen. Hij wil het leven in de grote stad schetsen, de moraal van onze tijd, de glorieuze momenten van het bestaan, of de troosteloosheid ervan. 'Salut Cousin!' heeft wel degelijk een plotje, zoals dat heet. De Algerijn Alilo komt voor 'zaken' naar Parijs, maar is het briefje kwijtgeraakt waarop de opdracht van zijn baas staat. Terwijl hij driftig naar huis toe belt om er achter te komen WAT hij nu eigenlijk in de Lichtstad moet doen, wordt hij opgevangen door de zanger-in-wording Mok. Die heeft ook zijn roots in Noord-Afrika en is ook ernstig van plan ze daar te laten. In de dagen dat Alilo en Mok met elkaar optrekken, wordt ons een mooi portret van allochtonen in Belleville een wijk in Parijs getekend. Voor de naïeve Alilo is het nogal een schok om geconfronteerd te worden met racisme, met armoede, kansloosheid, misdaad en al die andere dingen van de metropool. Regisseur Merzak Allouache houdt daarin een lichte toets vol. Zijn beelden zijn vol kleur, de camera is optimistisch bewegelijk en de acteurs heeft hij allemaal laten kiezen voor het optimisme. De donkere kant van zijn verhaal zit daarin verstopt en krijgen we dus op uitermate smakelijke wijze toegediend. Een film met wat weinig verhaal maar met heel veel inhoud. Zoals wij ze dus graag zien. DvdH Première 13 februari 1997