'Pas très catholique' Anémone als ongebonden detective Maxime was ooit getrouwd met een stinkend rijke zakenman. Hij liet haar op een dag volgen door een privé-detective om er achter te komen of zij er een buitenechtelijke affaire op na hield. Maar de dame draaide de zaken om. Zij volgde de speurneus naar zijn kantoortje, vroeg en passant een scheiding aan en solliciteerde zelf naar een baantje als detective. Intussen is ze al meer dan vijftien jaar alleenstaand en hangt ze nachtenlang rond in een auto op de uitkijk naar weggelopen echtgenotes, zoekgeraakte fraudeurs en ander ongerief. Ze rookt zestig sigaretten op een dag, slaapt de ene nacht bij een vriendinnetje en de volgende weer bij een jongen die ze niet kent. Ze is ongebonden, als je dat zo mag zeggen. 'Pas très catholique' van de Franse regisseuse Tonie Marshall toont ons Maxime op een beslissend moment in haar leven. In de dagen die de film ons beschrijft, wordt ze geconfronteerd met haar verleden. Ze vindt namelijk bewijzen van een moordzaak waar haar ex-man bij betrokken is en ze ontmoet na vele jaren haar zoon, die door zijn vader is opgevoed. Ze kan ervoor kiezen om die relatie helemaal kapot te maken. Maar wat dan? De film heeft alles mee voor een echte krimi, behalve het plot. Er is spannende muziek, er zijn veel succesvolle shots en wagonladingen vol met dreigende blikken. Het verhaal heeft echter te weinig aanknopingspunten om er in meegezogen te worden. Wat overblijft is een intrigerend portret van een ouder wordende vrouw. En dat is net iets te weinig uitgewerkt om de toeschouwer op zijn plek te houden. DvdH Première 16 maart 1995