| Een film waarin geen seconde wordt verspild: 'N'oublie pas que tu vas mourier' Die
militaire dienstplicht, toch. Wat jongens in het verleden al niet
hebben verzonnen om DAAR onderuit te komen. Ze zouden de mooiste en
sterkste verhalen over al die S5-jes eens moeten bundelen in een mooi
vaderdaggeschenk. Maar voorlopig doen we het dan maar met 'N'oublie pas
que tu vas mourier'. Vanaf dat moment gaat het bergafwaarts met de jongen. Zijn hele leven lijkt een wending te hebben genomen die als enig einde de totale ondergang kan hebben. Hij deserteert, komt in een ziekenhuis terecht, krijgt aids, smokkelt drugs uit Nederland en sterft uiteindelijk aan het front in Bosë. Hopeloos is zijn bestaan, onafwendbaar de route die hij kiest, tragisch zijn lot. Regisseur Xavier Beauvois is geen moralist. Hij maakte zijn film niet om te waarschuwen tegen bepaald zelfdestructief gedrag, maar meer als een bijna logische opvolging der dingen. Wie steeg A inslaat, zal op straat B uitkomen en uiteindelijk in ravijn Z sterven. Een mens maakt maar weinig keuzes in zijn leven, maar die ene in een vroeg stadium is vaak veelomvattend en allesbepalend voor de rest van het bestaan. De film ontroert niet, is niet bedoeld om meelij voor Benoît op te wekken, maar geeft een bijna afstandelijk verslag van een dergelijk proces. Een strakke, rechtstreekse film, derhalve waarin geen seconde verspild wordt aan melodrama. Zo zien we ze graag. DvdH Première 13 juni 1996 |
Hoofdpersoon
is Benoît die bijna afgestudeerd is in de kunstgeschiedenis. Hij
heeft geen zin in het leger en laat zich daarom vollopen met
medicijnen, waardoor hij een slappe uitgebluste indruk op de
keuringsartsen maakt. Resultaat: hij wordt goedgekeurd, want deze
officieren zijn ook niet achterlijk.