|
'Mortal Kombat': Liu Kang, Johnny Cage, Kano, Sonia Blade... Een klein jongetje voor de ingang van de bioscoop staart met grote ogen naar de filmposter en fluistert de namen zachtjes voor zich uit. Hij is nu al onder de indruk, terwijl hij de film nog moet zien. Geen wonder, alle jonge én oudere kinderen dwepen immers met deze helden uit een van de best verkochte videospelletjes van het afgelopen jaar: Mortal Kombat. Na het jammerlijk geflopte Streetfighter heeft de industrie toch gedacht weer een poging te moeten wagen een film te maken van een populaire videogame.
Misschien tegen beter weten in, want in het spel Mortal Kombat draait het om maar een ding: vechten tot je erbij neervalt en met speciale moves je tegenstander verschalken. Wat dat betreft heeft regisseur Paul Anderson het 'script' van het spel voor de film nauwelijks herschreven: na een werkelijk flinterdun verhaaltje krijgen we nog een vol uur film-vechtsport voor de kiezen, waarbij men elkaar van de ene prachtige set naar de andere mept. Veel geweld dus, al is het opvallend dat er in dit knok-epos slechts één bloedlip te zien is. Een kindvriendelijke film noemen ze dat in Hollywood. Dat wordt een probleem voor de meer bezorgden onder de ouders: hoe je kind thuis te houden. Ook al is de leeftijdsgrens bepaald op 16 jaar, de kleintjes zullen er een moord voor doen om de avonturen te kunnen volgen van held Liu Kang. Zijn broer wordt vermoord door schurk Shang Tsung, en Kang zint op wraak. Natuurlijk krijgt hij uiteindelijk zijn gelijk in het Mortal Kombat-toernooi. Ook zullen de kids ongetwijfeld hartelijk lachen om de flauwe grapjes van held nummer twee Johnny Cage. Archetype Amerikaan wiens haar altijd goed zit en die immer een snedige opmerking klaar heeft, zelfs in het heetst van de strijd. Zo plat als een dubbeltje, dit verhaal. Een film die wij volwassenen al duizend keer hebben gezien. Hij is dan ook niet voor ons gemaakt, al zullen er genoeg zijn die de special effects en sinistere decors kunnen waarderen, en natuurlijk komen de vechtsport-fans ruimschoots aan hun trekken. Ook Christopher Lambert is een lichtpuntje: alweer gecast vanwege zijn beroemde oogopslag is hij perfect als goeroe Lord Rayden. Bovendien weet hij als enige de erbarmelijke dialogen naar een hoger plan te tillen. De doelgroep zal Mortal Kombat uiterst geslaagd vinden, de film "tof", "wreed" en "basis" noemen. Maar hoe zit het dan met de allerkleinste vechtjasjes? Dat kleine jochie dat er eigenlijk niet mocht zijn, zat na afloop toch wat witjes aan zijn stoel gekleefd. Marcel Peereboom Voller
Première 5 oktober 1995 |
