Alain Berliner opeens een wereldsucces

'Ma vie en rose' verrassende black comedy

door Henk ten Berge

'Ma vie en rose' heet de eerste grote film van de Franstalige Belg Alain Berliner die tot zijn eigen stomme verbazing opeens wereldberoemd lijkt te worden. Tot in Amerika toe wordt er een potentieel wereldsucces in zijn debuut gezien en dat heeft tot gevolg dat hij ook de hele wereld moet rondreizen. Voor een dagje Holland was nog net plaats in zijn drukke agenda en daarom resideerde hij een paar uur ten huize van distributeur Polygram.

'Ma vie en rose' komt suikerzoet over maar is o zo venijnig. Alles ziet er heel popperig uit met naïeve, bedrieglijk speelse kleuren. Iedereen is heel lief en aardig voor elkaar, maar er sluimert een probleem, althans voor mensen die moeite hebben met verdraagzaamheid en vol zitten met vooroordelen. Het gezinnetje, dat centraal staat in het verhaal, telt een jongetje dat zich meisjesachtig gedraagt en dat ook meent dat hij een meisje is of zal worden. Het wordt vertederd aangezien en is geen probleem tot de samenleving zich ermee bemoeit en commentaar geeft. Dan wordt het opeens afwijkend gedrag.

Er dreigt een drama. Wat moet er van de jongen terechtkomen? Hij wordt uitgescholden. De ouders beginnen zich hevig ongerust te maken en nemen uiteindelijk het besluit te verhuizen naar een andere kant van het land in de hoop er een nieuw leven te kunnen beginnen. Dan begint het verhaal opnieuw, echter in de tegengestelde versie, en blijkt 'Ma vie en rose' zich te ontwikkelen als een cynische grap, een black comedy. De film gaat deze week in een aantal Nederlandse bioscopen in première.

Alain Berliner: "Je kunt de film inderdaad op twee manieren zien. Te veel vooroordelen zitten zo'n onderwerp in de weg. Dat merkten we toen we de financiering maar niet rond konden krijgen. Het oorspronkelijke scenario is geschreven door Chris van der Stappen, een vrouw voor wie het een autobiografisch gegeven was. Zij had er al zeven jaar mee lopen leuren voordat wij elkaar ontmoetten."

Alain Berliner heeft er al een aardig oeuvre opzitten als schrijver en als cineast. Hij schreef scenario's die door anderen werden verfilmd. 'Koko Chanel' onder meer waarmee Urbanus triomfeerde, was van zijn hand.

"Vreemd genoeg is mijn eerste speelfilm niet naar een eigen script. Maar ik vond het onderwerp te interessant om te laten liggen. Ik merk nu aan de discussies in veel landen dat 'Ma vie en rose' veel los maakt. En iedereen waardeert het, ook de homo-scene. Maar ik ga nu wel een eigen verhaal verfilmen. Ik ben uitgenodigd een aflevering te schrijven en te regisseren voor een tv-serie over het millennium. Ik gebruik de taalstrijd in België tussen Vlamingen en Walen, het Nederlands en het Frans. Het wordt een komedie waarin een denkbeeldige muur wordt gebouwd tussen de twee taalgroepen."

"Het probleem is echt groot. De frustraties daarover blijken uit het feit dat in geen van de taalgroepen financiers bereid zijn het project te steunen. Het wordt helemaal betaald door de Franse zender ARTE. Ik ondervond kortgeleden nog hoe scherp het soms ligt. Ik ben Franstalig, Brusselaar, en ik spreek geen woord Nederlands. Ik kwam in Antwerpen, stapte in een taxi en gaf mijn bestemming op in het Frans. De chauffeur weigerde te rijden. Pas toen ik loog dat ik Fransman was en geen Belg, startte hij de motor."

Regie:

Alain Berliner
Cast: Georges Fresne, Michèle Laroque, Jean-Philippe Ecoffey, laurence Bibot

Première 9 oktober 1997