|
Niemendalletje rond zomerse studenten 'Love & other catastrophes'Studenten? Losbollen zijn het! Ze verdoen hun tijd met koffiedrinken en verliefd zijn. Boven hun boeken hangen doen ze slechts om de desbetreffende kater weg te werken en colleges vormen een mooie gelegenheid om de roes uit te slapen. Als u en ik zo'n film zouden maken als 'Love & Other Catastrophes' hadden we morgen een protesterende studentenvakbond in de tuin, maar de Australische Emma-Kate Croghan komt er mooi mee weg.
De regisseuse in kwestie is namelijk pas 23 lentes jong en zelf net afgestudeerd. Zij WEET dus waar ze het over heeft als ze de jonge Mia en Alice zien die zitten te springen om een huisgenoot omdat ze anders de huur niet kunnen ophoesten. Mia heeft daarbij nog wat amoureuze problemen met haar vriendinnetje Danni, terwijl ook Alice op zoek is naar de ware in het leven. Muziek, feesten, weltschmerz en verliefdheden stapelen zich op in deze rolprent. Vooroordeelbevestigend of niet. Emma-Kate sleepte voor haar film zowat alle Australische filmprijzen weg. Dat zal vooral komen door de lichte toets van haar film. Ook al heeft ze het over haar eigen generatie; ze bekijkt zichzelf en haar tijdgenoten met zoveel humor en pret dat de film voor alle leeftijden valt te genieten. De toon is ongeveer die van 'Desperately Seeking Susan', en het verhaaltje heeft net zo weinig om het lijf. Want echt iets te melden heeft 'Love & Other Catastrophes' niet. Het gaat niet dieper dan de voorzichtige teen in het badwater. Duidelijk de film van een debutant die daarmee voor zichzelf de loper uitrolt naar steviger kost. Van de regisseuse zullen we dus nog we horen, deze film zijn we ongetwijfeld weer vergeten als de zon niet meer schijnt. Tot dan kunnen we ons er best even mee verpozen. Dick van den Heuvel
Première 12 juni 1997 |
