|
'Les Roseaux Sauvages': Waren alle pubers in de jaren zestig en zeventig nou getroubleerd of wordt er over de rest nooit een film gemaakt? In ieder geval moeten we het laatste jaar een kleine wervelstorm meemaken over tieners in mentale nood in die periode. Misschien komt dat doordat het Franse televisiekanaal Arte tien regisseurs de opdracht heeft gegeven een speelfilm over hun eigen jeugd te maken. Nou, dan trek je me toch een beerput open!
André Techin schreef en regisseerde 'Les Roseaux Sauvages' over drie jongens en een meisje die in hetzelfde dorp wonen. Een heeft een broer die sterft in de oorlog met Algerije, de ander komt erachter dat hij homoseksueel is, het meisje verlangt naar haar eerste liefdeservaring en de vierde is ook in de war. En dat praat maar en praat maar. Over de wereld, over zichzelf, over gevoelens, over de mensheid. Je bent meer ondertitels aan het lezen, dan film aan het zien bij deze Techin. Daarmee slaat hij de eerste les voor scenarioschrijvers gemakshalve in de wind: 'Laten zien! Niet laten zeggen!' Films als 'Les Roseaux Sauvages' worden gemaakt (en in de bioscoop gebracht) uit publieksnijd. De verantwoordelijke personen hebben een bloedhekel aan toeschouwers. Ze straffen de onschuldige kaartjeskoper meedogenloos voor zijn euvele daad. Hoe durft hij hun heiligdom te betreden? Mocht u zo ernstig behept zijn met masochisme dan raad ik u toch aan goed te kijken waar de bordjes met 'uit' branden. DvdH François (Gael Morel) ontdekt dat hij homoseksueel is in 'Les Roseaux Sauvages'. Première 10 augustus 1995 |
