Bang voor het leven in 'Kicking and screaming' Speciaal voor Hollywood wordt er elk jaar weer een nieuwe lading van afgeleverd: college-studenten die na hun diploma even met hun toekomst geen raad weten. Aan de schoolpoort worden ze opgewacht met camera's en na een paar weken presenteren de ijverige cineasten weer een film als 'Kicking and screaming'. Met mooie overpeinzingen en romantische schijnbewegingen van prettig ogende jongeren. Uit het leven gegrepen. Zoals de twee gelieven die tijdens hun gesprekken altijd pen en papier gereed houden, om hun verheven gedachten ooit in hun boeken te gebruiken. Of die jongen die een glas omgooit en inplaats van de scherven even weg te vegen een briefje neerlegt met de mededeling dat er scherven liggen. Het is duidelijk dat de geestelijk vader van 'Kicking and screaming', debutant Noah Baumbach, een eigen geluid heeft willen laten horen. Maar omdat hij eigenlijk niets te melden heeft, zocht hij het in gewild eigenzinnige details. In de brij van oeverloze kletskoek van zijn personages zoeken we vergeefs naar iets wat in de verste verte op drama of ontwikkeling lijkt en de titel van de film slaat uiteindelijk meer op de wanhopige toeschouwers dan op de grenzeloos vervelende ex-studenten. E.K. Studenten kletsen eindeloos over hun toekomstplannen in 'Kicking and screaming'. Première 14 augustus 1997