|
Rebel werd romantische held
Nicholas Cage getemd in
aandoenlijke 'It could happen to you'
door Eric Koch
Cage geeft die romantische komedie gestalte aan een eerzame wijkagent, die
een serveerster (Bridget Fonda) in plaats van een fooitje de helft van zijn
loterijbriefje belooft. Als die winst vier miljoen dollar blijkt te zijn,
houdt hij zich aan zijn woord. Zeer tot ongenoegen van zijn bazige vrouw,
die prompt scheiding en het volledige lotto-bedrag eist. Vrouwe Fortuna
en Cupido kiezen echter nadrukkelijk de zijde van de eerlijke brigadier.

"Zo'n rol zou ik nog niet zo lang geleden walgend hebben afgewezen", meldt Nicholas Cage na de Europese première van 'It could happen to you' in Deauville. Hij lacht. "Niemand zou me trouwens voor zo'n alledaags personage
hebben gevraagd. Gelukkig zag regisseur Andrew Bergman die onbelichte kant
van me. Zijn timing was uitstekend. Ik was toe aan zo'n vriendelijke, positieve
film als deze.
Ik denk dat ik langzamerhand volwassen ben geworden. Spijt heb ik nergens
van, maar ik heb me tien jaar lang een beetje als een bezetene gedragen.
Puur onzekerheid. Toen ik op m'n zeventiende acteur wilde worden, wist ik
alleen dat ik sterren als Robert de Niro en Marlon Brando bewonderde. Door
hun gedrag te imiteren hoopte ik dat ik ook hun acteerkunst over kon nemen."
"Ik weet nog goed dat ik auditie ging doen voor een rol in "The Outsiders"
van m'n oom Francis", herinnert Cage zich. "Om in de stemming te komen heb
ik me twee weken opgesloten in m'n kamer, me volgegoten met drank en naar
een portret van Charles Bronson gestaard. Dat paste bij dat straatschoffie
dat ik zou moeten spelen, vond ik. Moest ik tijdens de auditie een heel
andere rol spelen. Ik kon prompt geen stom woord meer uitbrengen."
Nieuwe kans
Hij besloot om een ander beroep te kiezen, maar Francis Coppola gaf zijn
neef, in 1964 geboren als Nicholas Coppola een nieuwe kans in 'Rumble Fish'.
Rondom Alan Parkers 'Birdy' deed Cage nog twee films met zijn oom: 'The
Cotton Club' en 'Peggy Sue got married'. Bij die film misdroeg Cage zich
op de set zozeer dat Coppola voorlopig een punt achter hun samenwerking
zette. "Ik deed net of de film om mij draaide", zegt Cage berouwvol. "Wat
de rest deed of vond boeide me niet."
In diezelfde stemming joeg hij de passagiers van een lijnvlucht de schrik
op het lijf door om te roepen dat hij het vliegtuig had gekaapt. "Een beetje
uit de hand gelopen grap", kijkt Nicholas terug. "Ik dacht dat de microfoon
alleen in ons compartiment te horen zou zijn." De acteur werd bij aankomst
door de politie in de boeien geslagen.
Wellicht hebben dergelijke gebeurtenissen hun nut gehad, oordeelt Cage,
die ondanks zijn opmerkelijke gedrag werd gevraagd voor films als 'Raising
Arizona' en 'Moonstruck'. "Je moet als acteur kunnen putten uit ervaringen."
Dat wierp zijn vruchten af in David Lynch' cultfilm 'Wild at heart', waarin
Cage als de rebellerende Sailer Ripley een hartstochtelijk avontuur beleeft
met Laura Dern.
"Hoezeer ze ook mogen verschillen, Ripley en de politieman in 'It could
happen to you' zijn allebei mannen met een romantisch hart. En dat spreekt
me aan. Ik zie acteren ook als een vorm van therapie. In Sailor Ripley kon
ik indertijd iets van m'n agressie kwijt en 'It could happen to you' laat
zien dat ik veranderd ben. Ik voel me als mens gegroeid, maar ook als acteur.
Vroeger deed ik maar wat, met de moed der wanhoop. Voor 'Wild at heart'
heb ik bepaalde ritmes en stemwendingen gewoon van Dennis Hopper gejat.
Nog altijd heb ik aan het begin van een nieuwe film het gevoel dat ik er
niets van terecht zal brengen. Maar als ik op de set sta ervaar ik dat ik
thuis ben. M'n eigen leven gaat voorbij zonder dat ik er een grote rol in
speel, denk ik wel eens. Maar bij de opnamen voel ik dat ik doe waar ik
voor bestemd ben.
Ik kan langzamerhand vertrouwen op m'n techniek, al laat ik de rollen nog
steeds tamelijk diep op me inwerken. Bij 'It could happen to you' is dat
geen probleem; je voelt je wekenlang verliefd en romantisch." Hij lacht:
"Alleen je vriendin kijkt je wel eens argwanend aan, Maar ik 'The kiss of
death' speelde ik een sadistische crimineel. Elke opnamedag moest ik weer
rottigheid uithalen. Daar werd ik op den duur onpasselijk van.
Maar gelukkig hoef ik geen tanden meer te laten trekken om me in een personage
te verplaatsen. Dat kan ik inmiddels ook spelen zonder 't zelf ervaren te
hebben. En dat is maar goed ook. In m'n nieuwe film speel ik iemand met
zelfmoordneigingen..."
Publicatie 31 augustus 1995
|