|
Harvey Keitel als roekeloze door Eric Koch Ray Weiler is schatrijk. Bijna althans. Details scheiden hem van die ene grote uitvinding of die superzaak, die het schip met de miljoenen zal laten binnenvaren. Zijn vrouw wacht geduldig thuis, zijn dochtertjes bewonderen hun enthousiaste papa. Dat er voorlopig patat op tafel komt in plaats van biefstuk , daar heeft niemand problemen mee. Er wacht immers een stralende toekomst.
Maar hoelang blijft die glans? Als haar kettingrokende moeder aan longkanker is overleden en Sonya met haar jongere zusje aan de zorgen van pa is overgeleverd, raakt haar ouwe heer rap zijn aureool kwijt. Terwijl vader van zijn voetstuk valt, leert de kritische Sonya in 'Imaginary Crimes' versneld op eigen benen staan. Ze ziet haar pa tenslotte zoals hij is: een onverantwoordelijke dromer, een roekeloze fantast, die het ene gat met het andere vult. Een aardige man in de kroeg, maar een ramp voor wie dacht op hem te kunnen bouwen. Harvey Keitel geeft die figuur trefzeker gestalte. Je zou hem een oplichter kunnen noemen, als hij zelf niet heilig in zijn heilloze ondernemingen had geloofd. Fairuza Balk is uitstekend als zijn dochter: kwetsbaar, maar toch een meisje met ruggegraat. Samen met regisseur Anthony Drazan bouwen ze een interessant menselijk verhaal op, dat zijn kracht meer uit kleine voorvallen haalt dan uit grote dramatische ontwikkelingen. Foto: Harvey Keitel met filmdochter Fairuza Balk Première 27 april 1995 |
