'Haut, Bas, Fragile': Jacques Rivette kijkt naar vrouwen Drie vrouwen en een zomer in Parijs. Meer verhaal heeft regisseur Jacques Rivette niet nodig voor zijn 'Haut, Bas, Fragile'. Hij gebruikt niet de klassieke plot-thema's als 'krijgen ze de dief, krijgen ze elkaar?' Hij kijkt slechts naar hun omzwervingen, hun ontmoetingen en hun bij tijd en wijle buitenissig gedrag. Met de rust waarmee je op een terrasje zou kunnen zitten en naar de mensen zou kunnen kijken, zonder dat er iets spectaculairs gebeurd. Zo filmt Jacques Rivette al jaren. Zijn 'La Belle Noiseuse' nam ons vier uur lang mee naar het atelier van een schilder, waarbij hij min of meer elke penseelstreek registreerde die Michel Piccoli daar zette en daarmee de pijn waarmee hij het portret van Emmanuelle Béart maakte. Het zijn fascinerende getuigenissen, door de eenvoud van het kijken, door de simpelheid van de vertelling. Bijna drie uur duurt 'Haut, Bas, Fragile'. Soms verrast hij ons met een plotseling dansje of liedje, maar liever toont hij ons in lange gedragen shots de kleine gebeurtenissen die een alledaags leven maken. Kijken naar het leven zelf, soms wil de kijker ook niet meer dan dat. DvdH=====Foto: Nathalie Richard en Marianne Denicourt in "Haut, Bas, Fragile". Première 14 maart 1996