Cynische 'Hamlet' van Branagh boeit

Steeds vaker steken geesteskinderen van Shakespeare vanuit het theater de straat over naar de bioscoop. De meest toegewijde pleitbezorger van de onsterfelijke bard is Kenneth Branagh, die met zijn bruisende verfilming van 'Henry V' een opmerkelijke nieuwe stroom Shakespeare-verfilmingen op gang bracht. Na 'Much ado about nothing' zet Branagh nu zijn tanden in het meest befaamde stuk van de toneelschrijver uit Stratford upon Avon: 'Hamlet'.

Branagh koos niet de gemakkelijkste weg. Geen geselecteerde, hapklare brokken zet hij voor, maar de integrale versie. Bijna vier uur film dus. Een lange zit? In het geheel niet. Terecht vertrouwde Branagh op de taal, de opbouw en de kleurrijke personages van Engelands beroemdste toneelschrijver en concentreerde zich op het acteren en de filmische presentatie. Het resultaat zal Shakespeare vanaf zijn wolk met genoegen gadeslaan. Branagh' verfilming is wellicht de levendigste en meest toegankelijke versie van zijn koningsdrama.

Branagh's Hamlet is niet melancholiek, zoals vaker uitgebeeld, maar vooral bitter en cynisch. De krankzinnigheid die het hof hem toeschrijft, is veeleer spotzucht. Na de moord op zijn vader heeft hij lak aan hofconventies en hij minacht zijn omgeving. Hij leeft slechts om wraak te nemen en ook de liefde van de mooie Ophelia (Kate Winslet) brengt hem niet op betere gedachten. Geweld lokt geweld uit en daaraan gaat tenslotte iedereen ten onder.

De stoet bekende gezichten (onder wie Billy Crystal, Gerard Depardieu en de onverwoestbare John Gielgud) leidt soms wat af (met name in het geval van Jack Lemmon en Robin Williams), maar acteurs als Derek Jacobi (Claudius), Julie Christie (Gertrude) en Branagh (Hamlet) zelf zijn uitstekend op hun plaats. Geen middelbare scholier zal na deze voortdenderende 'Hamlet' Shakespeare als moeilijk, saai of langdradig afdoen.

E.K.

Met nauw verholen woede is Hamlet (Kenneth Branagh) getuige van het huwelijk van zijn moeder (Julie Christie) met zijn oom Claudius (Derek Jacobi), de moordenaar van zijn vader.

Première 4 september 1997