Criminele nachten in Hongkong 'Fallen Angels' Met zijn 'Chunking Express' gaf regisseur Wong Kar-wai vorig jaar zijn visitekaartje af. Een speelfilm die hij opnam in zijn woonplaats Hong Kong met een draagbare camera in een haast documentaire stijl bij bestaand licht en met direct geluid. Cinema verité van de jaren negentig, dus. Juichend ontving het westen deze nieuwkomer op onze schermen en welkom is dus ook zijn nieuwste, 'Fallen Angels'. Ook dit keer hanteert Wong Kar-wai het realisme als vorm voor zijn verhaal over een meisje dat kamers schoonmaakt. Nee, niet zomaar een interieurverzorgster want dit stuurse type laat zich slechts inhuren na bloederige moordpartijen, om al doende de sporen van de desbetreffende killer weg te poetsen. Ze doet daarnaast ook de boekingen voor de huurmoordenaar en daar kan je het nog knap druk mee hebben. Haar verhaal is het begin van een reeks vertellingen over het leven in de grote stad. De incidenten en anekdotes volgen elkaar op, zonder echt verband en nauwelijks gekoppeld door leidende personages. Op die manier maakt de regisseur zijn decor tot hoofdrolspeler. Immers, dat is de enige constante in dit alles, die havenstad die het midden houdt tussen het keiharde van het westen en het exotische van het oosten. Wong Kar-wai's film was in Hong Kong een groot succes maar dat kwam vooral omdat hij de mateloos populaire popster Leon Lai in de hoofdrol nam. Hier zullen we zijn film toch als ontoegankelijk, verwarrend en vreemdsoortig moeten bestempelen. Maar ook dat is filmkunst met bestaansrecht. Dick van den Heuvel Première 15 mei 1996