'El Jardin del Edén': Stalen grens tussen rijkdom en armoe Amerika is voor Mexicanen nog altijd het beloofde land. Voortdurend proberen de kansloze Middenamerikanen, met gevaar voor eigen leven, te vluchten naar het land van de ongekende mogelijkheid. Vandaar dat de Verenigde Staten een enorm zware grensbewaking hebben ingesteld waar slechts een handjevol wanhopigen doorheen weet te breken. Bij Tijuana staat een muur van staal, meer dan twintig kilometer lang om 'vreemd bloed' tegen te gaan. In dat plaatsje speelt zich 'El jardin del Edén' af: niet echt een verhaal over het paradijs. Regisseuse Maria Novara toont ons een groot aantal personages in dit oord. De een is van plan voor altijd hier te blijven, de ander heeft zijn kop op de toekomst in het noorden gezet, de volgende komt daar net teleurgesteld vandaan. Zo is er de weduwe Serena die een kleine oorlog heeft uit te vechten met haar zoon Julián, die niet meer de oude is sinds de dood van zijn vader. Of Frank die ooit schrijver was, maar sinds kort slechts nog de taal van de walvissen probeert te ontcijferen. Of het meisje Guadelupe dat geen woord spreekt: geen Engels, geen Spaans. En Felipe, een jonge boer die vastberaden is de oversteek te wagen. Een mooie film met humor en mededogen gemaakt, die ons iets vertelt over een geschiedenis die we nog niet kenden. Dat alleen al maakt hem de moeite van het bekijken waard. DvdH Première 24 mei 1995