'Dropzone' kiest het luchtruim Dodelijke sprongen van Wesley Snipes door Eric Koch Een goede raad: vermijd vluchten met de naam van Wesley Snipes op de passagierslijst. De man trekt het ongeluk aan. In "Passenger 57" sloeg een explosie een groot gat in de romp van een passagiersvliegtuig met Snipes aan boord en nauwelijks een jaar later gebeurt in 'Drop Zone' hetzelfde. Opnieuw is een terroristische aanslag de oorzaak. Samen met zijn broer brengt Snipes een criminele computerdeskundige naar een veilige bewaarplaats aan de andere kant van Amerika. Booswicht Gary Busey heeft andere plannen met het technische wonderkind. De man is van groot nut bij het kraken van computerprogramma's. Eén database in het bijzonder heeft Busey op het oog: die van de Amerikaanse drugsbestrijding. Voor de namen van undercover-agenten is een drugsbaron bereid miljoenen neer te tellen. En dus schiet Busey Snipes' broer neer (de argeloze Wesley zat wéér op het toilet, net als in 'passenger 57'), grijpt de computerfreak, blaast met dynamiet een deel van de vliegtuigwand weg en ontsnapt. Ontsnapt? Van kilometers hoogte? Snipes' superieuren zijn ervan overtuigd dat de criminelen bij de explosie zijn omgekomen en net als een aantal andere passagiers door het gat de ondergang in zijn gezogen. Snipes moest de zaak maar laten rusten. Sterker nog: zijn dode broer wordt van incompetentie beschuldigd en hangende het onderzoek is Snipes geschorst. Daar laat de gegriefde diender het natuurlijk niet bij zitten. Namens zijn broer zoekt hij wraak en eerherstel en dus Busey en zijn moordlustige makkers. Die denkt hij te vinden in het milieu van de sky-divers, parachutisten die het gevaar als cocaïne opsnuiven. Hun speciale technieken maken het mogelijk om van extreme hoogten naar beneden te duiken, hoort hij van de vrouwelijke topper Yancy Butler. De pittige parachutiste heeft nog iets licht crimineels op haar kerfstok en met een beetje chantage verwerft Snipes een plaatsje in haar team. Dat neemt deel aan de jaarlijkse springwedstrijd, waar alle toppers van Amerika deelnemen. Onder hen natuurlijk ook Busey en zijn bende, die de sprongen boven Washington willen gebruiken voor een luchtlanding op het elders veel beter bewaakte gebouw van de drugsbestrijding. Maar natuurlijk is Snipes ze te slim af. Dat hij met ware doodsverachting binnen een week of wat onder de knie heeft waar anderen jaren voor nodig hebben, bestempelt hem tot een echte filmster. Belangrijker voor de film is zijn krachtige persoonlijkheid, die garant staat voor stevig knokwerk, maar ook ruimte laat voor gevoeliger momenten. Interessanter dan zijn voorspelbare verhaal zo ijl als de hogere luchtlagen vindt regisseur John Badham de luchtacrobatiek. Op die momenten, en die zijn er gelukkig ruimschoots, verheft 'Drop Zone' zich. Spectaculaire sprongen met en zonder opengevouwen parachute bezorgen de fans van onversneden actie een geslaagde avond. Foto boven: Wesley Snipes (links) vecht 't uit met crimineel Gary Busey in 'Drop Zone', onderste foto: regisseur John Badham. Première 23 maart 1995