De misdaad tiert sfeervol in 'Cyclo' Hoe kun je je onschuld bewaren als je bestaan wordt bedreigd? Dat is de kernvraag in 'Cyclo' van de Vietnamese regisseur Tran Anh Hung, waarmee hij vorig jaar het Filmfestival van Venetië won. Hoofdpersoon is een achttienjarige knaap die in Saigon dat tegenwoordig Ho Chi Minh-stad heet zijn brood verdient met een soort van taxi-bakfiets. Het ding is niet zijn eigendom, maar behoort toe aan een vrouw die een geestelijk gehandicapte zoon heeft die net zo oud is als hij. De jongen is vastbesloten om van zijn leven iets te maken. Maar er komt een kink in die kabel als zijn vervoermiddel wordt gestolen. Weg inkomsten. En hij moet daar bovenop ook nog de waarde van de fiets aan de vrouw terug betalen. Hoe moet hij in vredesnaam aan geld komen, als hij niet meer allerlei gasten door de stad naar hun bestemming kan brengen? Zo komt hij in handen van 'De Dichter', een crimineel die zo'n jonge sterke vent wel kan gebruiken bij zijn misdadige wederwaardigheden. En daar is dan het morele verval van Cyclo. Hij kan zo z'n geld veel makkelijker verdienen dan op de fiets. Z'n schuldgevoel en z'n integriteit worden al snel weggeschuurd en binnen de kortste keren voelt hij geen pijn of verdriet meer bij z'n boevenpraktijken. Dan is ook de hoop op een mooie toekomst vervlogen hij geniet van het heden. Net als in zijn film 'L'Odeur De La Papaya Verte' houdt Tran Anh Hung een scherp gevoel voor atmosfeer vol. Hij is geen snelle regisseur, maar wel een oplettende. Hij kijkt naar de veranderende karakters met een camera die niets lijkt te ontgaan. Veel plot heeft hij daar niet bij nodig en aan romantiek heeft hij al helemaal een broertje dood. 'Cyclo' wordt op die manier een bijzondere eigentijdse maar niet al te kordate film. DvdH Première 18 april 1996