Isabelle Rossellini 'Big Night' is hoop en wanhoop in de Italiaanse keuken "We kunnen misschien beter van die smalle broodjes verkopen, met zo'n worstje ertussen en zuurkool... hoe heet dat ook weer... hot-dogs", zegt de Italiaanse kok Primo tegen zijn broer en mede-restaurant-eigenaar Secundo. Tot dat moment ging hij prat op de excellente keuken die hij meenam uit zijn geboorteland. De gerechten die hij maakt, zijn louter hoogtepunten van pastabereiding. Maar klandizie komt er niet echt af op Primo's kookkunst. Vandaar dat er een 'Big Night' georganiseerd moet worden in het restaurant, en dat is dan meteen ook de titel EN de leidraad van deze debuutfilm van Stanley Tucci en Campbell Scott, die we tot nu toe alleen maar VOOR de camera's hadden gezien. Zij schreven en regisseerden samen deze bitterzoete komedie over twee Italiaanse broers die de armoede van de Laars zijn ontsnapt en in het Beloofde Land (Amerika) pogingen doen om aan de bak te komen. Hun laatste hoop is het bezoek van de zanger Louis Prima. Als die eenmaal geproefd heeft van al dat heerlijks, volgt er vanzelf wel een stroom klanten. Zo is het toch ook gebeurd met Pascal aan de overkant die ooit Humphrey Bogart over de vloer had? Tucci en Scott spelen op die manier met ons kijkersgedrag. Wij weten immers al lang dat een en ander tot een deceptie zal leiden, maar we hopen zo op een goed einde. Tussen die twee uitersten worden we heen en weer geslingerd. Af en toe mogen we denken: ja, ze gaan het nog redden ook... maar het volgende moment weet je dat er louter rampen zullen volgen op deze feestavond. Op die manier is 'Big Night' een warmbloedige tragikomedie die volledig in handen is van de acteurs en daarom ook door het spel wordt gedragen. Een film die je in je hart sluit, dat blijven toch de beste... Dick van den Heuvel Première 27 maart 1997