Leonardo DiCaprio op
avontuur in 'The Beach'

door Eric Koch

Geen jonge Amerikaan die zonder wereldreis aan zijn volwassen leven wil beginnen. Richard (Leonardo DiCaprio) zoekt het in het exotische Bangkok. Avontuur genoeg, met overvolle, zwetende straten, broeierige cafés, seks en drugs. Marihuana, heel veel marihuana wordt beloofd op een geschetste landkaart die Richard krijgt van een doorgedraaide vreemdeling in een morsig hotelletje. Op zoek naar het mythische eiland op de kaart gaat hij met een bevriend Frans stelletje. Zon, zee, witte stranden en wietvelden wenken, maar de gedroomde vakantiefolder blijkt ook donkere plaatjes te bevatten.

Leonardo DiCaprio lijkt het paradijs gevonden te hebben in 'The Beach'.

Een eerste stevige waarschuwing krijgen de drie als ze na een uitputtende zwemtocht het aangegeven eilandje hebben bereikt. Een paradijsje lijkt het inderdaad, maar de onafzienbare marihuanavelden zijn niet vanzelf ontstaan. Zwaar bewapende mannen bewaken de kostbare groene vlakte en ternauwernood ontsnappen DiCaprio en zijn vrienden aan de dood door van een klif in een meer te duiken. Daar worden ze opgevangen door een groep volwassen bloemenkinderen, die een commune heeft gesticht aan de andere kant van het idyllische eiland. Hun aanwezigheid wordt geduld door de drugsbende, mits er geen mensen bijkomen.

Even blijft de blauwe hemel wolkeloos. De drie worden liefdevol opgenomen, maar als blijkt dat Richard de kaart ook aan anderen heeft laten zien en er twee andere jonge stelletjes aan de overkant van het water klaarstaan om over te steken, gaat het snel bergafwaarts. Dat geldt ook voor het filmverhaal, dat met een aantal geforceerde ontwikkelingen de ondergang van het paradijs aannemelijk denkt te maken. Kennelijk werken de traumatische ervaringen op de 'Titanic' nog door op DiCaprio's vakantieadres, want het slaat hem in zijn eerste optreden na die wereldhit lelijk in de bol. Ondanks de geestelijke inzinking van zijn personage zullen zijn fans de gebruinde hartenbreker ongetwijfeld ook ditmaal met genoegen volgen en het prachtige decor van regisseur Danny Boyle doet bepaald geen pijn aan de ogen.