De onbekendste streek van Spanje Leeg, arm en
adembenemend mooi door Menzo Willems Soria is misschien wel de meest onbekende streek van Spanje. Ten onrechte want de uitgestrekte hoogvlakte met zijn gele velden, rode aarde, groene bomen tegen de achtergrond van donkere bergen, zoals de Sierra Urbión, is van zo'n grote schoonheid dat de 100.000 bewoners tellende streek meer aandacht verdient.
In dit typisch Spaanse landschap, waarover volgens Spanje-liefhebber Cees Nooteboom 'de hete wind rolt', kom je nauwelijks mensen, laat staan toeristen tegen. En dat terwijl de natuur voor wandelaars een paradijs is en de eeuwenoude stadjes en dorpjes een genot zijn voor cultuurliefhebbers.
Ook de gelijknamige stad Soria, met zijn 35.000 inwoners de op één na kleinste provinciehoofdstad van Spanje, is een bezoekje waard. Stad van de 'mestas', het schapenfokkersgilde. Vandaar dat 'cordero', lamsvlees, de streekspecialiteit is. Soria is de grote liefde van de bekende Spaanse dichter Antonio Machado, één van de exponenten van de 'generatie van 1898'. Zijn borstbeeld staat vlakbij één van de gezellige pleinen van dit stadje, dat verder het schitterende zestiende eeuwse paleis van de graven van Gómara rijk is. Enkele van Machado's dichtregels, afkomstig uit zijn bundel 'Campos de Castilla', zijn gegraveerd in de rotsen langs de traag stromende Rio Duero, aan de voet van de Ermita de San Saturio, een kerkje boven de grot waar deze beschermheilige van Soria veertig jaar lang een kluizenaarsbestaan leidde.
De autoriteiten van de autonome gemeenschap Castilla y León, waartoe de provincie Soria behoort, beseffen sinds enige jaren wat voor schatten zij in huis hebben. Want zij zijn het toerisme in deze prachtige streek, die totnutoe in de reisgidsen alleen bekend stond vanwege de Laguna Negra, een bergmeer in de Sierra Urbión, behoorlijk aan het stimuleren. Overal verschijnen borden met mooie wandelroutes, onder andere over de rood-wit gemerkte paden van de Grande Randonnée. Eeuwen oude stadjes, zoals het nu nog compleet vervallen middeleeuwse Calatanazor, worden gerestaureerd. Jammer voor de toeristen die liever geen soortgenoten willen tegenkomen, maar goed voor de economie van de provincie, die van de landbouw alleen niet meer kan draaien. Dankzij de toeristenindustrie kan de leegloop van de streek, waar je in de meeste boerendorpen hoofdzakelijk oude mensen tegenkomt, wellicht tot staan worden gebracht. Het
hooggelegen plaatsje Medinaceli, Zo profiteert de middenstand van schilderachtige dorpjes als Valdeavellano de Tera of Sotillo del Rincon nu al van de prachtige camping 'Entrerrobles', Tussen de Eiken, die daar in de buurt is aangelegd. Er staan nog maar een paar tenten op het enorme terrein maar eigenaar Ricardo heeft een rotsvast vertrouwen in de toekomst.
Nu moet hij het nog hebben van het in de hele streek vermaarde restaurant op de camping, dat ook in de koude winter van Soria open is. Vooral veel Madrilenen met een tweede huis in de omgeving komen bij hem eten. "Maar over een paar jaar staat het hier vol met tenten," voorspelt Ricardo. "Vooral van Nederlanders." De campingbaas verwacht echter ook andere nationaliteiten. "Want Spanje is over de hele wereld in de mode," weet hij. "Zelfs in Japan. De natuur is hier mooi, het weer lekker en het eten goed. Wat wil je nog meer op je vakantie?" Inlichtingen Spaans verkeersbureau, telefoon 070-3465900. EIGEN FOTO'S Publicatiedatum = 9 september 2000 |