Publicatiedatum:
17-04-2000
Problemen
maken gelukkig
Problemen
zijn er om opgelost te worden. Maar wat te doen als
er geen problemen zijn? Dan ga je op zoek. En wie zoekt
zal vinden moet D66-leider Thom de Graaf gedacht hebben.
Hij verveelt zich in de Tweede Kamer of was al langer
niet meer uitgenodigd voor een actualiteitenrubriek.
Anders had hij niet kunnen verzinnen dat koningin Beatrix
als staatshoofd uit de regering moet verdwijnen.
Al
jaren lang houden politici ook vast aan het idee dat
de automobilist een probleem is. Hij wordt gezien als
crimineel die van de weg moet worden gejaagd. Met het
populaire 'auto-ontmoedigingsbeleid' mogen slaperige
ambtenaren busbanen kriskras door gemeenten laten aanleggen,
parkeermeters in woonwijken plaatsen, en duizenden overbodige
verkeerslichten zo slecht afstellen dat je automatisch
files creëert. Dan kun je enthousiast roepen dat
Nederland een fileprobleem heeft omdat er geen ruimte
is. "Onzin", volgens verkeersexpert Ronald Waterman,
maar naar zijn simpele oplossing wordt niet geluisterd.
En psychologisch gezien is dat niet vreemd.
Hoewel
het logisch lijkt te denken dat de mens neigt naar harmonie
en balans is niets minder waar. Kijk maar naar een willekeurig
echtpaar: op de vierkante millimeter worden conflicten
gezocht om spanning en uitdaging te creëren. Een
prachtig voorbeeld hiervan geeft de psycholoog Paul
Watzlawick in zijn boek 'Superoplossingen' (ISBN:90-368-0047-1):
Vrouw:
Ik ben bang dat er van deze cake niets terechtkomt;
het deeg wil niet rijzen.
Man:
Misschien niet genoeg bakpoeder. Wat staat er in het
recept?
-Dat
is weer net iets voor jou.
-Wat
is weer net iets voor mij?
-Dat
met het bakpoeder.
-Wat
met het bakpoeder?
-Je
weet precies wat ik bedoel.
-Goeie
hemel, waar heb je het eigenlijk over? Jij zegt dat
de cake niet wil rijzen. Ik zeg: het enige waaraan het
kan liggen, is te weinig bakpoeder. En plotseling heeft
het niets met bakpoeder te maken maar met mijn karakter
of zo.
-Natuurlijk,
bakpoeder is voor jou belangrijker dan ik. Dat het aan
de bakpoeder ligt, had ik ook wel kunnen bedenken. Maar
jou kan het niks schelen dat ik je met die cake een
plezier had willen doen.
-Hoe
krijgen jullie vrouwen het voor elkaar om bakpoeder
tot graadmeter van de liefde te maken?!
Van
de week klaagde een patiënte van mij dat zij zo
weinig echte vrienden had. Toen ik vroeg of zij actief
het gezelschap van mensen opzocht, antwoordde zij: "Alsjeblieft
zeg; het liefst doe ik alles alleen." Wie zonder zorgen
leeft, heeft een probleem: niets om je druk over te
maken.

©
1996-2002 Dagblad De Telegraaf en Jeffrey Wijnberg
Alle rechten voorbehouden
|