ZOLDER - Ze voelden zich zonder uitzondering als Don Quichotte te fiets. Niet voor niets sprak bondscoach Gerrie Knetemann na de wegwedstrijd van een gevecht tegen windmolens. Het was lang geleden dat een WK zo voorspelbaar verliep als gisteren op het vlakke parcours van Zolder. In een zetel werd Mario Cipollini door zijn landgenoten naar de finish gebracht. De rest, inclusief Robbie McEwen en Erik Zabel, kon slechts machteloos toezien hoe de koning van de sprint de troon voor zich opeiste. Knetemann: "Ik neem niet alleen mijn petje voor hem af, hij krijgt ook nog een schouderklopje van me. Die gekke Cipollini heeft een fantastisch seizoen gereden. Alleen jammer dat het geen Nederlander is."

Max van Heeswijk in actie op het WK. Maar ook de Limburger zit in de tang van de oppermachtige Italiaanse ploeg en de superieure afmaker Mario Cipollini. (Foto: ANP)

De enige kans voor Nederland op succes school 'm in de aanval, zoveel was op voorhand al duidelijk. Met name debutant Bobbie Traksel, Max van Heeswijk en Servais Knaven waren herhaaldelijk bij de talrijke ontsnappingspogingen betrokken, maar tegen het Italiaanse catenaccio bleek geen kruit gewassen. "Voor de aanvallers was dit een frustrerende wedstrijd", bekende de 21-jarige Traksel. "Je kreeg geen centimeter ruimte. Ik vond het ook teleurstellend dat veel landen zich al in het begin bij een massasprint neergelegd leken te hebben. Mijn opdracht was om de koers open te breken. Ik heb het zo vaak mogelijk geprobeerd."

Een verwijt maakte hij aan de Duitser Sebastian Lang. Halverwege de koers leken de twee even met succes weg te springen uit de wurgende greep van het peloton, maar Lang hield tot ergernis van Traksel zijn benen stil. Op het moment dat het peloton weer langszij kwam, kon het Rabo-talent het niet nalaten zijn ongenoegen kenbaar te maken. "Ik heb hem heel cynisch bedankt voor de medewerking. Hij wist toch zeker ook wel dat Zabel in een eindsprint geen schijn van kans zou hebben tegen Cipollini en McEwen. Die Lang heeft gewoon dom gereden, net als alle Duitsers. Ze reden keer op keer de gaten dicht. Ik hoop maar dat ze blij zijn met die bronzen plak van Zabel."

Ook Domo-coureur Max van Heeswijk keek met weinig voldoening op het verloop van de wedstrijd terug. Behalve sprinter Stefan van Dijk (met zijn 21e plaats de beste landgenoot) werden alle Nederlanders het slachtoffer van de massale valpartij, die het peloton op drie kilometer van de streep in tweeën scheurde. "Die valpartij had voor mij niet op een ongelukkiger moment kunnen komen. Ik had ervoor moeten zitten, maar ja, ik had me net even verstopt in het peloton om op adem te komen na alle inspanningen en om krachten te sparen voor het laatste stuk. Echt, ik stond op het punt terug naar voren te schuiven, maar die kans kreeg ik niet meer", baalde Van Heeswijk, die hoopt voor volgend seizoen nog ergens onderdak te vinden. "Dat is een lastig verhaal, maar ik heb hier in ieder geval mijn gezicht laten zien."

In de massaspurt kon Van Dijk - zoals verwacht - geen potten breken. "Bij het uitkomen van de laatste bocht wist ik al dat ik niet voor de eerste plaatsen mee zou sprinten. Ik was op zich best goed, maar in de laatste ronde voelde ik aan mijn benen dat het een zware wedstrijd was geweest. "

Ondanks de teleurstellende oogst kon Knetemann na afloop geen van zijn renners een verwijt maken. "We hebben alles geprobeerd, maar als de Italianen, de Duitsers en de Australiërs op kop gaan rijden en daarbij ook nog eens geholpen worden door de Polen, ja, dan moet je op een gegeven moment gewoon passen. Deze strijd konden we niet winnen. Ik hoopte in de auto nog stiekem op een 'lucky punch' in de laatste kilometers, maar dat konden we na die valpartij ook vergeten. Maar ja, een wedstrijd loopt zoals die loopt. Ik kan me wel indenken dat het grote publiek dit een voorspelbare en weinig spectaculaire wedstrijd vond. Aan de andere kant, in Italië zullen de mensen er waarschijnlijk heel anders over denken. En 'Cipo' is natuurlijk een fantastische kampioen."

Met de identiteit van de winnaar was ook Bobbie Traksel meer dan tevreden. De wedstrijd was dan wellicht saai, de nieuwe kampioen is het tegenovergestelde, verkondigde Traksel. "Mario is de mooiste rijder in het peloton. Hij zorgt tenminste voor leven in de brouwerij. Ik kan al genieten als ik hem op de fiets zie zitten, ook hier weer. Alles bij hem was blauw-wit gekleurd. Een echte showman. Veel mensen vinden het een arrogante vent, maar ik vind die rare fratsen van hem juist leuk. Ik denk dat we nu een jaar lang feest krijgen, want als de nieuwe wereldkampioen zal hij nu helemaal van iedere wedstrijd een groot spektakel maken."

zoek naar gerelateerde artikelen

ma 14 oktober 2002