door Paul Jansen KUTA - Verwrongen staal, zwartgeblakerde puinhopen en her en der verspreid liggende, lege kratten bier. Op de rampplek in de Jalan Legian herinnert niets meer aan de populaire disco, die hier tot zaterdagavond tien over elf dagelijks honderden vakantiegangers trok.

Twee Canadese toeristen rouwen en leggen bloemen bij de rampplek in Kuta. (Foto: EPA)

De uitgaans-gelegenheid in het Balinese Kuta was een van de hot spots in de zonovergoten badplaats. Maar daags na de aanslag is het er oorverdovend stil. "Ik stond binnen met een paar mensen te praten toen het gebeurde", vertelt James Woodley uit Groot-Brittannië, die net uit het ziekenhuis ontslagen terug naar de plaats is gegaan waar een paar uur eerder 187 mensen stierven en honderden gewond raakten.

"De explosie leek niet eens zo hard, meer op een pistoolschot. Ik werd door de knal op de grond gesmeten en zag het dak brandend op me afkomen. Dat was van riet met stalen balken en viel direct op iedereen neer." Het geraamte van het dak trof de Brit op z'n benen, maar de rest van zijn lichaam bleef als door een wonder vrij. "Ik kon de balken opzijschuiven en zag een gat waardoor ik kroop. In die ruimte was allemaal vuur. Ik zag mensen, pikzwart, die allemaal een weg naar buiten zochten. Toen kwam er plotseling iemand tevoorschijn die me wegtrok. Dat heeft me gered. Veel anderen hadden geen enkele kans."

Een blik in de puinhopen maakt duidelijk dat menig slachtoffer door de kracht van de explosie op slag gedood moet zijn. Voor de ingang herinnert een kuil aan de plek waar de auto met bom heeft gestaan. Daaromheen een waaier van autowrakken, brokstukken en gehavende gebouwen. Tot op honderden meters afstand zit er geen glas meer in de pui.

De 18-jarige Coby Jones was een van de omstanders, die aan de ramp ontsnapte. Hij liep in de getroffen straat en zou later op de avond naar de Sari Club zijn gegaan. "Ik hoorde een explosie en zag een gigantische steekvlam", vertelt de Amerikaan, die weer even een kijkje komt nemen. "Meteen stond de hele zaak in brand. We zagen mensen over straat kruipen, naakt en verbrand. Anderen liepen verdwaasd rond of werden naar buiten getrokken. Het was verschrikkelijk. Ik heb zoiets nog nooit gezien."

Verderop in de straat zit een groepje Balinezen voor een donker restaurant te keuvelen. Het zijn obers, die letterlijk in een klap brodeloos zijn geworden door de ramp. "Nee, toeristen komen hier niet meer", zegt een van hen. "We hadden hier een goede aanloop, maar ik vrees dat we nu moeilijke tijden tegemoet gaan."

Kuta maakte gisteren een desolate indruk. De anders zo drukke straten, vol auto's en vertier zoekende vakantiegangers, zijn net als het strand angstvallig leeg. Winkels houden de deuren gesloten, een enkel restaurant wacht tevergeefs op de anders zo overvloedige klandizie. Veel toeristen blijven in hun hotel en wachten op de dingen die komen gaan. Anderen willen zo snel mogelijk naar huis.

"We zaten nog even op ons terras toen we de explosie hoorden", vertelt de Nederlander Guus, die met zijn vrouw op vakantie in Kuta is. "Meteen viel de stroom uit, dus ik dacht eerst nog aan een ontploffing in een transformatorhuisje. Maar toen men hier brandslangen uitrolde tegen de vonkenregen wisten we dat het iets ergs moest zijn." Het echtpaar overweegt nog niet de vakantie af te breken, maar veel zin om erop uit te gaan hebben ze niet. "We hebben geboekt tot 2 november maar ik denk dat we de komende dagen maar binnen blijven. En er hoeft maar iets te gebeuren of we zijn weg."

zoek naar gerelateerde artikelen

ma 14 oktober 2002