Omwonenden verklaren wel eens een kwalijke lucht in de portiekflat te hebben geroken, maar hebben dat niet gekoppeld aan het feit dat zij hun buurman nooit meer zagen. Een benedenbuurvrouw die bovendien hordes vliegen, muizen en ander ongedierte in huis had, kreeg evenmin argwaan. Sommige bewoners, onder wie Shanurka Noventa kwamen pas na het overlijden van de Rotterdammer in de flat wonen.
"Ik heb altijd gedacht dat het huis leegstond", aldus de Surinaamse. Een buurman op de eerste etage wist zelfs gisteren nog altijd niet dat zijn flatgenoot al jaren dood is. "Dat kan niet. Ik heb hem vorig jaar nog gezien."
Ook woningstichting Maasoevers, eigenaar van de flats, had niets in de gaten. De maandelijkse huur werd automatisch geïncasseerd. Hoewel Arie Zuur een uitkering genoot, had de man tot op de dag van vandaag voldoende saldo op zijn rekening. Gas en licht werden niet automatisch betaald en in januari van dit jaar afgesloten. Ondanks de talloze dwangbevelen heeft ook de energiemaatschappij niet aan de bel getrokken. Zelfs postbodes, die de brieven niet meer in het overvolle postbusje kwijt konden, kwamen niet in actie.
Slechts één buurvrouw, een dame van in de zeventig die twee portieken verder woont, zegt zich onlangs te hebben afgevraagd waar Arie Zuur was gebleven.
"Zelfs zijn naam heb ik nooit geweten", zegt Sjaan van Hutten, terwijl tranen in haar ogen opwellen. "Vanwege zijn zonderlinge uiterlijk - een vlassig baardje, lang haar met een hoofdband en zijn eeuwige sandalen - noemden we hem gekscherend Jezus. Ook zijn gedrag was vreemd. Jaren geleden had hij honderden conservenblikken gehamsterd en in zijn hele woning opgestapeld. Alsof hij bang was dat er oorlog zou komen."
"Er was verder geen enkele vorm van communicatie mogelijk. Hij kwam slechts af en toe met een boodschappentasje voorbij schuifelen, keek niet op of om en beantwoordde zelfs geen begroeting. Een paar weken geleden heb ik me afgevraagd waar hij toch was gebleven. Omdat deze man wel vaker lang van huis was, heb ook ik geen alarm geslagen. Ik voel me schuldig en vind dit in-en-in triest Je vraagt je toch af in wat voor maatschappij wij eigenlijk leven."
Een Rotterdamse uitvaartondernemer heeft inmiddels familieleden in Zeeland getraceerd.
"Het gaat om een zus, die momenteel op vakantie is in Thailand en haar broer al tien jaar niet meer heeft gezien. Haar man heeft zijn zwager zelfs nooit gekend. Ook als deze familieleden geen begrafenis willen verzorgen, zullen wij meneer Zuur op respectvolle wijze ter aarde bestellen. De kosten komen in zulke trieste, maar helaas steeds vaker voorkomende gevallen voor rekening van de gemeente."
![[terug]](/krant/logos/terug.omlaag.gif){kind=small}